งเขาจึงยังไม่สามารถรับรู้ได้ในตอนนี้1109
ฮ่องเต้ยังคงคิดไม่ถึงว่า เหล่าพระสนมและองค์ชายไปอัดแน่นกันอยู่ที่ตำหนักของไทเฮา เมื่อฮ่องเต้เสด็จมาถึง ก็เห็นเหตุการณ์นี้ จึงได้ขมวดคิ้วด้วยความโกรธแต่ทว่า!เป็นเช่นนี้ก็ดี มีทุกคนเป็นพยาน เพียงแค่พราชายาเย่ยอมรับโทษ เขาก็สามารถทำให้อ๋องเย่โดนโทษไปด้วย ถึงแม่ว่าจะล้มอ๋องเย่ไม่ได้ แต่เขาก็ยังสามารถยึดอำนาจกลับมาได้นิดหน่อยฮ่องเต้เดินไปด้านหน้า มองดูหลานเยาเยาที่กำลังหลับสนิท อดไม่ได้ที่จะมองวนไปมาที่ร่างของนางหน้าตาของประเทศของบ้านเมือง……ผิวพรรณที่ขาวใสดุจหิมะ……รูปร่างที่อรชรงดงาม……แม้ในยามหลับก็ยังเสมือนสิ่งสวยงามหายากบนโลก แม้วังหลังของเขาจะมีสนมที่งดงามนับไม่ถ้วน หญิงงามอีกเป็นกอง แต่ก็ไม่มีผู้ใดที่จะเอาชนะความงามอันเป็นที่สุดของหลานเยาเยาได้เลย!ในดวงตาของเขามีแววแห่งกิเลสตัณหาปรากฏขึ้นเมื่อเขาเห็นโส่วกงซา（จุดพรหมจรรย์）ที่แขนของหลานเยาเยา ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันทีอ๋องเย่ไม่มีความใคร่ในตัวผู้หญิงจริงๆด้วย หญิงงามขนาดนี้อยู่ตรงหน้าทุกวันยังทำให้หวั่นไหวไม่ได้อีก1110
ชั่งประเสริฐจริงๆ!เขาจะต้องทำให้นางมาเป็นของตัวเองให้ได้……แม้ว่าฮ่องเต้จะมีความคิดอย่างอื่น แต่เขาก็ยังแยกแยะความสำคัญได้ดังนั้นแล้ว!สีหน้าที่ดูจริงจังทำให้สาวใช้ในวังคนหนึ่ง ขึ้นปลุกหลานเยาเยาให้ตื่นหลานเยาเยาที่ตื่นขึ้นมา มองเห็นผู้คนเต็มไปหมด จึงทำให้รู้สึกงงงวย“ถวายบัง
