ะแล้วเช้าตรู่ในวันต่อมา“อ๊า·····”เสียงกรีดร้องดังขึ้นไปทั่วจวนอ๋องเย่หลานเยาเยารีบจัดเสื้อผ้าที่ยุ่งเหยิง ก่อนจะปีนลงมาจากร่างของเย่แจ๋หยิ่งด้วยสีหน้าที่แดงราวกับกุ้งที่ถูกต้มจนสุกอย่างนั้นพระเจ้าช่วย ！เหตุใดเย่แจ๋หยิ่งจึงได้มานอนที่นอนของข้าได้ ?1064
แต่นี่ยังไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือในตอนที่ข้าหลับก็ยังปีนไปนอนทับร่างของเขา โดยที่เสื้อผ้าของเขานั้นหลุดออกจนหมด แล้วตัวเองก็ยังไปกอดเขาแน่นเสียอีกต้องเป็นเพราะขั้นตอนการตื่นของตัวเองมีบางอย่างไม่ถูกต้องมิเช่นนั้นจะเกิดเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไรกัน ?เพราะนางเป็นคนที่รักนวลสงวนตัวมาก !เย่แจ๋หยิ่งตื่นขึ้นมาเพราะเสียงกรีดร้อง ก่อนที่จะค่อยๆลืมตาเล็กน้อย แล้วมองไปยังหลานเยาเยาที่นั่งอยู่ข้างกายด้วยสีหน้าแตกตื่น พลางพูดขึ้นมาด้วยเสียงทุ้มที่ดูเกียจคร้าน“ตื่นแล้วรึ ？”” ก็ตื่นแล้วไม่เห็นหรือไง ! เหตุใดท่านจึงมานอนบนเตียงของข้าได้? แล้วทำสิ่งใดต่อข้าหรือไม่ ? ”ในใจของนางยังมีคำถามอยู่มากมาย แต่สุดท้ายนางก็จับต้นชนปลายแล้วถามออกมาทีเดียว” เจ้าจำไม่ได้สิ่งที่เจ้าปฏิบัติต่อข้าเมื่อคืนนี้แล้วรึ? ” เย่แจ๋หยิ่งมองนางด้วยท่าทางไร้เดียงสา“ห๊า？”สิ่งที่นางถามคือเย่แจ๋หยิ่งทำอะไรนาง? เหตุใดตอนนี้ถึงได้พลิกพันกลายเป็นว่านางไปทำสิ่งใดต่อเย่แจ๋หยิ่งเสียแล้วหล่ะ ?1065
นี่มันถูกหลักวิทยาศาสตร์นะ ！นางก็เห็นอยู่คาตาแล้วว่า นี่เป็นห้องของนาง เป็นเย่แจ๋หยิ่ง
