่านอ๋องก็ได้สอบถามกับเขาเป็นการส่วนตัวอีกด้วย ดังนั้นแน่นอนว่าเขาจะต้องลงมือทำเสียเองเมื่อเห็นท่านอ๋องเป็นห่วงเป็นใยพราชายา เขาก็รู้สึกปลื้มใจแล้ว เพราะท่านอ๋องที่ต้องทุกข์ทรมานมานานหลายปี สุดท้ายก็มีหญิงสาวที่เข้ามาอยู่กับเขา ให้เขาได้รู้ถึงความสุขของคนธรรมดาสักครั้ง1056
“พ่อบ้านเหมย เข้ามาเถอะ！”สำหรับความประทับใจของพ่อบ้านเหมยต่อหลานเยาเยาในสมองของนางแล้วนั้นดีกว่าตาเฒ่าเย่นไม่รู้กี่เท่า นางทำดีกับตาเฒ่าเย่นอย่างมาก สำหรับสิ่งที่นางปฏิบัติต่อกับพ่อบ้านเหมยก็จึงเหมือนกับผู้ที่ใต้บังคับบัญชาเลยหลังจากที่พ่อบ้านเหมยเข้ามาก็วางซุปขิงลงบนโต๊ะ“พราชายา ซุปขิงต้องดื่มยามที่ร้อนๆอยู่ถึงจะออกฤทธิ์นะขอรับ”“ทราบแล้ว ขอบใจพ่อบ้านเหมยเป็นอย่างยิ่ง” หลานเยาเยายิ้มหวานให้กับเขาพ่อบ้านเหมยก็ยิ้มตามทันที ก่อนที่จะพยักหน้า พลางตอบด้วยความยินดี” พราชายาอย่ากล่างขอบคุณเลยขอรับ นี่เป็นหน้าที่ของข้าน้อยอยู่แล้ว”พูดจบ เหมือนพ่อบ้านเหมยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะนิ่งเงียบไปหลานเยาเยาที่เห็นท่าทางและการกระทำของเขาก็อดถามด้วยความสงสัยไม่ได้” มีเรื่องอันใดก็กล่าวมาเถิด ข้าเป็นคนที่พูดคุยได้ดี”นอกเหนือจากการแบ่งทรัพย์สิน อาหารและยา เรื่องอื่นก็สามารถคุยได้หมด“ไม่มีอันใดขอรับๆ ข้าน้อยขอตัวก่อน ”“อ๋อ！”1057
ทั้งที่พ่อบ้านเหมยมีเรื่องที่อยากพูด แต่กลับนิ่งไม่พูด อะไรคือเหตุผลที่แท้จริงกันแน่?ผ่านไปครึ่งชั่วยาม
