หลานเยาเยาก็รู้คำตอบเพราะในกลางคืนเย่แจ๋หยิ่งไม่ได้นอนหลับ แต่กลับวิ่งเข้าไปยังห้องครัว โดยไม่รู้ว่าจักทำสิ่งใดตอนนี้คํ่ามากแล้ว คนที่เดิมทีอยากนอนหลับอย่างหลานเยาเยา ก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ จึงลุกขึ้นมาเดินไปยังห้องครัวแท้จริงแล้ว ! เหตุผลที่มากไปกว่านั้นก็คือเพราะว่าอยู่ๆนางก็คิดถึงสาเหตุที่กลับจวนขึ้นมาได้กล่อง!เมื่อถูกเย่แจ๋หยิ่งขัดขวางกลางทางจนเกือบจะลืมไปจนหมดแล้วด้วยแสงเทียนไขที่ส่องสว่างออกมาจากข้างในห้องครัว ทำให้หลานเยาเยาเดินเข้าไปดูก่อนจะมองอย่างอดแปลกใจไม่ได้บนชั้นวางของห้องครัวมีการวางจานใหญ่และจานเล็กอยู่ โดยทุกจานมีอาหารเป็นชนิดเดียวกันเลยก็คือ…..ปลาแต่！ปลาเหล่านี้ก็มีสภาพที่ค่อนข้างยากที่จะอธิบาย ไหม้บ้าง ไม่สุกบ้าง บางตัวก็ดำสนิทไปเลยหลานเยาเยาจึงหัวเราะเสียงดังออกมาอย่างอดไม่ได้1058
ราวกับว่านางได้พบเจอกับสิ่งแปลกใหม่ เย่แจ๋หยิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ แต่กลับผัดอาหารไม่เป็น“รูปลักษณ์อาหารของท่านดูไม่ได้เลย ！”อยากกินก็แค่บอกให้พ่อครัวทำก็พอแล้ว ตัวทำไม่ได้แล้วก็ยังคิดที่จะไปอยู่ตรงนั้นอีก“แค๊กๆๆ ไม่เป็นไร”พูดไป เย่แจ๋หยิ่งก็อดไม่ได้ที่จะปิดปลาเหล่านั้น แม้แต่ปลาที่กำลังจะเอาลงกระทะเขาก็ปิดเอาไว้เช่นกัน“อยากกินปลาไม่ใช่เรื่องง่าย ข้าจะสอนท่านเอง！”“เจ้าทำได้？”เย่แจ๋หยิ่งมองไปที่นางด้วยความสงสัย“แน่นอนอยู่แล้ว ข้าเป็นถึงนักกิน ไม่เข้าใจเรื่องทำอาหาร จะ
