ล้างด้วยฝนที่ตกลงมาเชื่อเขาเลยเสียจริง มือข้างที่ไม่เจ็บก็ไม่จับ ดันมาจับมือข้างที่ได้รับบาดเจ็บข้าเป็นคนได้รับบาดเจ็บนะ !แล้วหลานเยาเยาก็ถีบเขาทันทีพร้อมตะโกนด้วยความโมโห” แม่งเอ๋ย เย่แจ๋หยิ่ง ทางที่ดีท่านควรจะให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผลกับข้ามิฉะนั้น…..”” มิฉะนั้นอันใดเล่า ? ”” มิฉะนั้นข้ากับท่านก็จะ….อื้อ….” ยังไม่มีโอกาสได้กล่าวคำว่าตัดขาดสองคำนี้ยังไม่ทันได้กล่าวจบ เย่แจ๋หยิ่งก็โน้มตัวลงมาจูบริมฝีปากของนางที่ถูกฝนชะล้างไปครั้งแล้วครั้งเล่า จนทำให้นางถึงกับตะลึงอย่างไม่ต้องประหลาดใจฮือ······หัวของนางว่างเปล่าไปชั่วขณะ ความคิดที่จะหนีออกจากจวนก็ควบคุมไม่ได้อีกต่อไป แต่ในไม่ช้านางก็ดึงสติกลับมาอีกครั้งแม่งเอ้ย !เกิดอะไรขึ้นกันแน่?1042
จู่ๆเย่แจ๋หยิ่งก็จูบนาง……“ติง······”” ยินดีด้วยเจ้านาย ระบบได้ทำรับการอัพเกรดอีกครั้ง ขณะนี้กำลังทำการเปิดให้คุณใช้ยาและอุปกรณ์ทางการแพทย์ระดับ 4 โปรดตรวจสอบ ! ” เสียงกลไกดังขึ้นมาในสมอง สิ่งนี้ทำให้นางค่อนข้างประหลาดใจนี่ ความสุขนี้มันกระทันหันเกินไปแล้ว !และแล้วเย่แจ๋หยิ่งก็ราวกับกลัวว่านางจะขัดขืน จึงใช้มือทั้งสองกอดรัดนางไว้อย่างแน่น ไม่ให้นางเคลื่อนไหวได้ภารกิจสำเร็จแล้ว หลานเยายาที่อยากจะผลักเขาออกแต่ไม่ว่าจะดิ้นรนอย่างไรก็ดิ้นไม่หลุด ทำได้เพียงรับรอยจูบจากเขาต่อไปรอยจูบของเขานั้นดูดุดันแต่กลับไม่คล่องแคล่ว หลังจากที่ประทับจูบลงบนริมฝีปากของนางเข
