ห้เงินเหรียญจำนวนหนึ่งกับนางหากว่าไม่สามารถรักษาสัญญาได้แล้ว เช่นนั้นความเป็นสามีภรรยาในนามของเราก็จบสิ้นเช่นกัน!“อืม!”เย่แจ๋หยิ่งพยักหน้าอย่างเย็นชา เขายังโกรธนางอยู่ แต่ว่านางไม่ได้1012
หลานเยาเยานิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ แววตาดูโศกเศร้าเล็กน้อย หลังจากนั้นนางก็หายใจเข้าเฮือกใหญ่และพูดว่า : “ข้าหวังว่าจะเป็นการหย่ากันด้วยดี ไม่ใช่การหนังสือหย่า! แต่ว่าเงินค่าไม่รักษาสัญญาท่านก็ยังคงต้องจ่ายให้ข้า”ในใจรู้สึกหวิวเล็กน้อย!ทั้งยังอัดแน่นไปด้วยความรู้สึกว้าวุ่นแบบแปลกๆ“อะไร? เจ้าพูดอะไร? “ แววตาของเย่แจ๋หยิ่งแสดงออกมาถึงความสับสนงงงวย“ท่านเป็นคนพูดเองว่าไม่สามารถรักษาสัญญาได้ ไม่ได้แปลว่าจะปลดกับข้าหรอกหรือ?” พูดถึงเรื่องนี้ หลานเยาเยาก็รู้สึกโมโหขึ้นมาทั้งๆที่รู้สึกว่าต้องไม่เป็นแบบนี้ทำไมตอนนี้ถึงกลายเป็นแบบนี้ได้?“ไม่ใช่ ข้าไม่สามารถรักษาสัญญาได้ เพียงเพราะ……”“อ๋องเย่ น้องหก การแสดงของคณะละครกำลังจะเริ่มแล้ว ท่านแม่ให้ข้ามาเชิญพวกท่านไป”เย่แจ๋หยิ่งพูดยังไม่ทันจบ ก็โดนหลานจิ่นเอ๋อพูดขัดจังหวะซะก่อนหลานเยาเยาและเย่แจ๋หยิ่งหันไปมองนางพร้อมกัน แววตาของทั้งสองแฝงด้วยความโศกเศร้าเล็กน้อย หลานเยาเยาละสายตาจากหลานจิ่นเอ๋อมามองเย่แจ๋หยิ่ง อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเบาๆ“ข้าไปก่อนละนะ!”1013
เดิมทีนางคิดว่า คนอย่างเย่แจ๋หยิ่งจะไม่ใช่คนเช่นนี้ ไม่ใช่คนที่จะผิดสัญญาได้ง่ายๆ นอกซะจากว่าเขาจะพบกับคนที่ทำ
