์ ท่านไม่รู้สึกตัวเลยหรือเจ้าคะ? เมื่อครู่นี้จู่ๆร่างของท่านก็เหมือนถูกกิ่งไม้แห้งนี่ดูดกลืนเข้าไปหายไปต่อหน้าต่อตาเลยเจ้าค่ะ!”อวี๋สุ่ยเอ๋อร์ชี้ไปที่กิ่งไม้แห้งสีดำสนิทที่ลอยวนเวียนอยู่ข้างกายเขาจางอวิ๋นถึงเพิ่งสังเกตเห็นกิ่งไม้แห้งเจ้าปัญหาหรือว่าสถานที่เมื่อครู่ จะเป็นมิติภายในของกิ่งไม้แห้งนี่?เขายื่นมือออกไปคว้ามันมาตรวจสอบดูวินาทีที่ปลายนิ้วสัมผัส เขาไม่ได้สัมผัสถึงมิติภายในกิ่งไม้ แต่กลับสัมผัสได้ถึง ‘โครงสร้าง’ ของตำหนักเซียนทั้งหลัง!ภาพแผนผังของตำหนักเซียนตั้งแต่โถงหน้าไปจนถึงตำหนักชั้นใน รวมถึงม่านพลังที่ครอบคลุมอาณาเขตทั้งหมดปรากฏขึ้นในห้วงความคิดอย่างชัดเจนผ่านกิ่งไม้แห้งในมือ“ได้รับสิทธิ์ควบคุมตำหนักเซียนโดยสมบูรณ์แล้ว?”จางอวิ๋นเลิกคิ้วด้วยความสนใจ จากนั้นก็ทดลองสะบัดกิ่งไม้แห้งในมือเบาๆวูบ!ร่างของเขาพลันหายวับไปจากจุดเดิม และไปโผล่ที่กลางตำหนักชั้นในทันทีราวกับภูตผี“ท่านอาจารย์!”อู๋เสี่ยวพั่งที่กำลังยืนงงอยู่ เห็นผู้เป็นอาจารย์มาถึงก็รีบวิ่งเข้ามาหา ใบหน้าอวบอูมเต็มไปด้วยความปีติยินดีอย่างปิดไม่มิดบนท่อนแขนของเจ้าอ้วน มีชั้นพลังงานสีเทาปรากฏขึ้นห่อหุ้มผิวหนังราวกับเป็นปลอกแขนเกราะโบ
