โครม—!เสียงระเบิดกัมปนาทดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งโถงทางเดินประตูห้องควบคุมถูกกระแทกเปิดออกอย่างรุนแรงจนบานประตูปลิวว่อน แสงสีเขียวมรกตสายหนึ่งไหลทะลักเข้ามาตามพื้นห้องราวกับงูยักษ์ ก่อนจะรวมตัวกันก่อรูปร่างบิดเบี้ยวและกลายเป็นร่างมนุษย์ที่คุ้นตาไม่ใช่ใครอื่น… บรรพชนสำนักเทียนหลิว!“ถึงกับควบคุมตำหนักเซียน แสร้งทำตัวเป็นท่านเซียนผู้ลึกลับ…”เมื่อกวาดสายตามองภาพฉายจากหน้าจอมากมายภายในห้อง บรรพชนสำนักเทียนหลิวก็แสยะยิ้มเย็นชา แววตาฉายประกายอำมหิต “ไอ้หนู… เจ้านี่มันมีความสามารถไม่เบาเลยนะ!”จางอวิ๋นหรี่ตาลงเล็กน้อย ซ่อนความตื่นตระหนกไว้ภายใต้ท่าทีสงบนิ่งเขารู้ทันทีว่าการประลองเมื่อครู่ ทำให้เฒ่าเจ้าเล่ห์ผู้นี้จับพิรุธได้เขาใช้กิ่งไม้แห้งในมือตรวจสอบพื้นที่ภายในตำหนักเซียนอย่างรวดเร็ว แล้วก็พบความจริงที่น่าตกใจ… มีเส้นแสงสีเขียวจางๆ ลากยาวมาตั้งแต่เบาะที่นั่งในโถงชั้นในเลี้ยวลดคดเคี้ยวผ่านโถงทางเดินอันซับซ้อน มาจนถึงหน้าประตูห้องนี้ และเชื่อมต่อกับเท้าของบรรพชนสำนักเทียนหลิวในปัจจุบันมิน่าเล่า… ตอนที่เขาส่งตัวอวี้ชางออกไป ตาเฒ่านี่ถึงทำท่าขยับเปลี่ยนที่นั่งที่แท้ก็แอบวางลูกไม้แกะรอยเขามาตั้งแต่ตอนนั้นแล้
