จน”หลังจากพูดจบแล้ว หลานเยาเยาเขียนบันทึกรายละเอียดทุกอย่างลงไปด้วยวิธีการนี้ สำหรับคนที่คิดว่าอาจจะโชคดีเหมือนลูกบอลที่โดนปล่อยลมออกมา สีหน้าซีดลงอย่างเห็นได้ชัดบันทึกคำพูดของหญิงสาวเหล่านั้นไม่เยอะเดี๋ยวเดียวก็เสร็จ ฉะนั้น หลานเยาเยาใส่การกระทำของพวกเขาไว้ในกระดาษแผ่นเดียวกัน แล้วให้พวกนางประทับลายนิ้วมือลงไปมีแต่ถังมู่หวั่นและหลานจิ่นเอ๋อไม่โดนบันทึก832
พวกนางถึงแม้จะคุกเข่าอยู่ที่พื้น อีกคนสงบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ส่วนอีกคนตั้งหน้าตั้งตาบดหมึกอย่างเดียว!ถือกระดาษที่ยังไม่แห้งดีไว้ในมืออยู่หลายใบ หลานเยาเยาลุกขึ้นมา จากนั้นยืนอยู่ข้างๆหลานจิ่นเอ๋อพูดขึ้นมาว่า“ขอบคุณพี่สามที่ช่วยบดหมึก!”หลังจากพูดเสร็จหลานเยาเยาก็เดินตามหลังนางและมองไปที่นางอีกครั้งจากนั้นเดินไปหาถังมู่หวั่น เดินไปด้วยพูดไปด้วยว่า :“ตอนแรกไม่ได้คิดจะมีปัญหากับใคร ข้าเป็นคนง่ายๆ เจ้าดีต่อข้า ข้าก็จะไม่สร้างความลำบากใจให้เจ้า แต่ถ้าเจ้ากล้าทำร้ายข้า สร้างความเดือดร้อนให้ข้า ข้าก็จะไม่ยอมเด็ดขาด”คำพูดนี้ทำให้เกิดความยามเกรงนางเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของถังมู่หวั่น พูดว่า:“วิธียืมมีดฆ่าคนนั้นใช้ดี ใช้ดีมาก สมหวังการทั้งสองฝ่าย ถ้าใช้ไม่ดีชื่อเสียงก็จะเสื่อมเสียโดงดังไปทั่ว ข้าหวังว่าเมื่อพอเหมาะสมแล้วก็สมควรหยุดพูดจบ หลานเยาเยาก็เดินออกไปองครักษ์ลับเดินตามออกไปด้วย“น้อมส่งพราชายาเย่ ทุกคนพูดขึ้นพร้อมกันเมื่อเดินออกไปถ