ส่วนโหลงเย่วจะไม่ยอมรับเด็ดขาดว่าตัวเองแรงน้อยเวลาผ่านไปสักพัก！ยังไงนางก็ไม่สามารถดึงหลานเยาเยาลุกจากเตียงได้ มันทำให้โหลวเย่วรู้สึกว่าตัวเองน่าสงสาร！อย่างน้อยตัวเองก็เป็นถึงพระราชธิดา แต่หลานเยาเยากลับบีบให้นางกลายเป็นหญิงสาวปากร้าย800
ไม่ได้ ต้องคิดหาวิธีให้ได้สิ！ทันใดนั้น ดวงตาของโหลวเย่วสว่างใสขึ้นมาทันทีมีแล้ว！นางปล่อยมือของเยาเยาออก แล้วหลอกล่อนางพร้อมพูดขึ้นว่า “ข้าได้ยินว่าว่าเสด็จอาจะนั่งเรือรำใหญ่ไปท่องเที่ยวทะเลสาบ ภายในเรือได้จ้างพ่อครัวฝีมือดีเด่นมาทำอาหาร ขนาดเสด็จพ่อของข้าเชิญเขายังไม่มา เขาต้องดูอารมณ์ตัวเองถึงจะได้ทำอาหารเลิศด้วย อีกอย่างอาหารเลิศรสหากินได้ยากนัก”อาหารเลิศรส？เมื่อได้ยินอาหารเลิศรส หลานเยาเยาฝื้นคืนชีพขึ้นมาทันที“เต็ง”นางกระโดดออกจากเตียง สายตาแวววาวจ้องมองไปที่โหลวเย่ว“อาหารที่คนนั้นทำอร่อยยิ่งกว่าอาหารที่ขายตามตลาดเสียอีก？”“อาหารที่คนนั้นทำอร่อยยิ่งกว่าอาหารที่ขายตามตลาดเสียอีก？”“แน่นอนอยู่แล้ว！”สุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้แก่การกินโหลวเย่วมองด้วยความระวัง เพราะกังวลเหลือเกินว่าหลานเยาเยาจะโผเข้ามาหานาง ทำเมืองนางเป็นอาหารเข้ามาเทะกินเมื่อสิ้นคำพูดของโหลวเย่ว หลานเยาเยารีบลุกออกจากเตียง อาบนํ้าแต่งตัวให้เสร็จในเวลาเดียวกัน โหลวเย่วแทบจะไม่อยากเชื่อว่านางจะเร็วขนาดนี้ผ่านไปสักพัก！801
หลานเยาเยาที่อยู่ตรงหน้าได้แต่งตัวเป็นผู้ชายเสร็จเรียบร้อย ทำให้โหลวเย่วต้
