่ยนไปเป็นคนล่ะคนทันทีสัมผัสได้ถึงกลิ่นไอความโกรธห้ามใครเข้าใกล้เด็ดขาดคิดว่า เสด็จอาน่าจะไม่พอใจอย่างยิ่งองค์ชายรัชทายาทกับหลานเยาเยาเคยมั่นหมายกันมาก่อน！อีกทั้งเคยได้ยินมาว่าหลานเยาเยาหลงรักในตัวเสด็จพี่มาก หลังจากที่โดนเสด็จพี่ถอนหมั้น ทำให้หลานเยาเยาเสียใจเป็นอย่างมาก！ตอนนี้เยาเยากลายเป็นเพราะชายาอ๋องเย่แล้วไม่รู้ว่าในใจยังรักเสด็จพี่อยู่อีกหรือไม่ แต่ฟังจากที่นางสนทนากับเสด็จพี่เมื่อกี้ดูเหมือนว่า นางยังโกรธเสด็จพี่อยู่จะเห็นได้ว่า……แท้จริงแล้วในใจของเยาเยายังมีความรู้สึกที่ดีต่อเสด็จพี่อยู่ไม่งั้นคงจะไม่แสดงอาการโกรธออกมาโหลวเย่วมีความกังวลอยู่ในใจ ขนาดนางยังฟังออกเลย นับประสาอะไรกับเสด็จอาที่ฉลาดกว่าใคร จะฟังไม่ออกได้อย่างไร？หลานเยาเยาไม่รู้ว่าโหลวเย่วคิดอะไรอยู่ เพียงแต่งงกับพฤติกรรมของโหลวเย่ว แต่สำหรับเรื่องที่โหลวเย่วจะนอนนั้น นางก็เสนอความคิดเห็นออกไปว่า791
“เจ้านอนหลับแบบนี้จะล้มลงไปได้ง่ายนะ！”พูดจบนางก็ล้มตัวลงนั่งข้างๆเย่เจ๋หยิ่งแต่กลับสัมผัสได้ถึงบรรยกาศที่ผิดปรกตินางเหลียบมองเย่เจ๋หยิ่งช้าช้า สัมผัสได้ถึงกลิ่นไอที่เย็นชา จึงรีบขยับตัวออกห่างเล็กน้อยสถานการณ์แบบนี้ ทางที่ดีที่สุดก็คือเว้นระยะห่างกับเขาดีกว่าใครจะรู้……เย่เจ๋หยิ่งลุกขึ้นทันที เดินลงไปจากรถม้า เสียงร้องคำรามของม้าดังขึ้นหลังจากนั้นได้ยินเสียงการควบม้าออกไป และไกลห่างออกไปเรื่อยๆเอ๋อ……เย่เจ๋หยิ่งไปแล้ว？เ
