อยู่บนพื้น สีหน้าซีดเซียว บนใบหน้าไม่มีรอยชํ้าแม้แต่นิดเดียว ท่าทางกลับเหมือนจะไปทำร้ายคนอื่นลักษณะที่เห็น คือเล็บทั้งยาวทั้งดำท่าทางน่ากลัวมากส่วนจื่อซีนั่งอยู่บนพื้นข้างกำแพง ตรงหน้าท้องมีรอยขีดขว่นลึกอยู่หลายจุดหลานเยาเยาท่าทางเก้เก้กังกังยื่นผ้าพันแผลไปให้เขา ในสายตาเต็มไปด้วยความกลัว เหมือนเมื่อกี้พวกเขาเพิ่งเผชิญกับเหตุการณ์ที่น่ากลัวมาก่อน……“เกิดอะไรขึ้นเหรอ？”ถึงแม้ฮ่องเต้พอจะเดาออกว่าสาเหตุน่าจะมาจากอาการกำเริบของฮองเฮาเลยถามออกไปตามเนื้อภาพที่เห็นโชคดีที่หลานเยาเยาไม่เป็นอะไร！ไม่อย่างนั้น อ๋องเย่ไม่ยอมให้เรื่องจบลงง่ายๆเป็นแน่เมื่อมองไปเห็นเล็บยาวๆของฮองเฮา ฮ่องเต้รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา782
“รายงานฮ่องเต้ เมื่อกี้ฮองเฮาอาการกำเริบอีกแล้ว สถานการณ์ค่อนข้างร้ายแรง แต่อาการของฮองเฮากับอาการของพระราชธิดาจาวหยางไม่เหมือนกันเลย กำเริบได้ตลอดเวลา จื่อซีพูดด้วยนํ้าเสียงที่อ่อนแรงจื่อซีถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก！เขาน่าจะกังวลจนเกินไปเองเมื่อกี้เขายังกังวลว่านิสัยของพราชายาค่อนข้างเปิดเผย กลัวแสดงท่าทางเหมือนคนตกใจกลัวไม่เป็นดูจากเหตุการณ์เมื่อกี้แล้ว……พราชายามีประสบการณ์มากกว่าเขาเยอะ！เมื่อกี้นางยังแกล้งจงใจทำแจกันแตกหลายใบ ทำห้องเละเทะวุ่นวาย ดึงดูดให้คนภายนอกได้ยินเสียงเหมือนมีอะไรเกิดขึ้นภายหลัง ท่าทางนางเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ไม่ว่าใครมาเห็นก็จะคิดว่านางเพิ่งเจอกับเหตุการณ์ที่น่าหวาดก
