เป็นอย่างไงบ้าง？”หัวหน้าหมอหลวงของโรงหมอหลางรีบกรูเข้าไปถามเป็นคนแรก นํ้าเสียงเต็มไปด้วยความเคารพถึงแม้ว่าจื่อซีเป็นแค่องครักษ์ลับของอ๋องเย่ ไม่มีตำแหน่งอะไร เชื่อฟังเฉพราะคำสั่งของอ๋องเย่เท่านั้น764
แต่เชื่อเสียงของเขาโด่งดัง วิชาการรักษาสูงส่ง คนทั่วไปนับถือเขาและเรียกเขาว่าคุณชายหัวหน้าหมอหลวงถึงแม้ว่าจะเป็นผู้มีตำแหน่ง แต่ท่านเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตนมาก ท่านให้ความเคารพและเรียกจื่อซีว่าคุณชายจื่อซี่ไม่ได้ตอบ แต่กลับย้อนถามไปว่า：“พวกท่านทำทุกวิธีแล้วใช่หรือไม่ที่จะให้ไทเฮาตื่น แต่ไม่มีวิธีไหนที่ใช้ได้เลย？”“ใช่แล้ว ชีพจรของไทเฮาปรกติดี อาการเหมือนคนที่ตกใจกลัวเท่านั้น ถ้าแปลกก็แปลกตรงที่ ไม่ว่าใช้ยาอะไรกระตุ้นก็เหมือนไม่มีผล”ซึ่งมันน่าแปลกยิ่งนัก！แต่ก็ถือว่าโชคดีมากแล้ว อย่างน้อยไทเฮาก็ไม่มีอันตรายถึงชีวิตแต่ทางด้านฮองเฮายิ่งยากลำบากเข้าไปอีก ถ้าหาสาเหตุอาการป่วยไม่เจอเขาซึ่งเป็นถึงหัวหน้าหมอหลวงคงจะถึงคราวต้องโดนปลดให้พ้นจากตำแหน่งเป็นแน่“ไม่ต้องเป็นกังวล ไทเฮาแค่สัมผัสด้านกลิ่นได้รับผลกระทบเท่านั้นเอง อีกสักพักก็จะฝืนขึ้นมาได้”เมื่อจื่อซีพูดแบบนี้ บรรดาหมอหลวงที่อยู่ในนั้นทุกคนรู้สึกคลายกังวลขึ้นมาทันทีผ่านไปสักพัก พวกเขาเข้าไปในห้องนอนของไทเฮาอีกครั้ง！ซึ่งฮองเฮาในตอนนี้ได้เป็นลมไปแล้ว765
พวกเขาใช้วิธีเดียวกัน โดยเรียกคนรับใช้ให้ออกไปรอข้างนอก จากนั้นหลานเยาเยาจึงได้เข้าไปตรวจจับชี
