จรผู้นำโจรคนหนึ่งคิดไม่ดีกับหลานเยาเยา จ้องตาโต แล้วกลืนนํ้าลายไม่หยุดเหมือนกับว่าเกิดมาไม่เคยเจอคนสวยในใจหลานเยาเยาเหมือนมีม้าโคลนหญ้าควบผ่านเป็นหมื่นตัว717
ออกจากบ้านไม่ได้ดูฤกษ์ยามจริงๆ!เรื่องอะไรก็เจอหมดจากนั้น!โจรพวกนั้นกำลังตกตะลึงในความงาม โจรคนหนึ่งรีบพูดขึ้นมา“หัวหน้าดูคนที่อยู่ไม่ไกลจากสาวงามคนนี้ซิ? เขาเป็นคนที่รํ่ารวยเก่งกาจชื่อเซียวซื่อจื่อ“คนนี้วิทยายุทธ์สูงส่ง ชอบความยุติธรรม ข้าว่าช่างเถอะ! พวกข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้เขา”พูดจบ!หัวหน้าคนนั้นได้จับขนไฝเม็ดใหญ่ที่อยู่ข้างปาก จากนั้นก็พยักหน้า พูดคำพูดที่เจ็บแสบใส่หลานเยาเยา“คนสวย พรุ่งนี้เจ้าค่อยมาตรงนี้นะ รอข้ามาจับเจ้า ถ้าไม่มาข้าจะฆ่าเจ้าทั้งครอบครัว”“อ่อ! ได้!”หลานเยาเยาพยักหน้าแบบโง่เขลา มีรอยยิ้มหวานที่มุมปากมองเห็นพวกโจรไปไกลแล้ว นางหันกลับมามองเซียวจิ่นหยูที่อยู่ไม่ไกล แล้วยิ้มให้เขา จากนั้นก็รีบเดินจากไปเซียวจิ่นหยูตามหลานเยาเยาอยู่ข้างหลัง เห็นรถม้าของหลานเยาเยาโดนปล้นไป แล้วเดินเข้าไป718
“ข้าน้อยไปส่งพราชายาดีไหม?” เสียงที่อ่อนโยนได้แว่วขึ้นมา“ถ้าอย่างนั้นก็ขอบจัยเซียวซื่อจื่อ!”รถม้าที่ใช้โดนปล้นไป คนขี่รถม้าก็ไม่รู้หายไปไหน ดูท่าทางเซียวจิ่นหยูก็สบายๆ สงสัยกลัวมีเรื่องอย่างนี้เกิดขึ้น จึงซ่อนรถม้าไว้อย่างดีแน่นอน!เซียวจิ่นหยูได้ซ่อนรถม้าไว้ในถํ้า ยังเอากิ่งไม้ปิดปังไว้ ถึงแม้มีคนมาถึงถํ้านี้ไม่สังเกตดีดีก็มองไม่เ
