ยาเยาจะได้รับความชื่นชอบหรือไม่ตอนนี้นางก็เป็นคนของอ๋องเย่แม้จวนอ๋องเย่จะไม่ชื่นชอบนางแต่อ๋องเย่ก็ต้องปกป้องนางแน่นอนยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ดูแล้วอ๋องเย่ดูเหมือนจะชอบนางมาก!ในสถานการณ์เช่นนี้ นางจำเป็นต้องแสดง แม้เพียงจะเป็นแค่แสดงๆไปโดยไม่มีทางเลือกใดๆฮองเฮาก็เต้นรำด้วยทักษะธรรมดาๆภายใต้สีหน้าหลากหลายของทุกคนแต่ทุกคนก็ดูเหมือนปรบมือให้นางอย่างชื่นชม!เย่แจ๋หยิ่งเอียงตัวไปทางหลานเยาเยาเล็กน้อยแล้วพูดว่า: “รู้สึกอย่างไร?”ที่เขาพูดก็คือทักษะการเต้นของฮองเฮาอันนี้หลานเยาเยารู้อยู่แล้วดังนั้นนางจึงห่อปากพูดอย่างรังเกียจว่า: “อุจาดตา!”นางไม่รู้ว่าฮองเฮาคิดอะไร?เห็นๆอยู่ว่าทักษะการเต้นก็ธรรมดาๆ กระโดดก็แปลกๆแต่ยังจะบิดเอวทำท่าทางต่างๆไม่เห็นตาของผู้ชายรึไงว่าจะหลุดออกมาอยู่แล้ว?แม้แต่ฮ่องเต้ที่ปกติหรี่ตาอยู่แล้วยังต้องก้มหัวลงไปน่าเกลียดมากจริงๆ!661
“อุจาดตา?”เย่แจ๋หยิ่งไม่ค่อยเข้าใจแต่เขารู้ว่าต้องไม่ใช่คำที่ดี“ก็คือน่าเกลียดที่สุด!”“อื้ม มีนางอยู่อันดับสุดท้ายอยู่ เจ้าคงไม่ขายหน้าละนะ!”เขาพูดจริงจัง“เจ้าวางใจเถอะเจ้าก็หนีไม่พ้น”ยังไงสนุกอยู่คนเดียวก็สู้สนุกกันทุกคนก็ไม่ได้!“หา!”เย่แจ๋หยิ่งมองแววตาที่ฉายความเจ้าเล่ห์ของนาง อดไม่ได้ที่จะเกิดความสงสัยนางจะทำบ้าอะไรอีก?สุดท้ายการเต้นอย่างอยากลำบากของฮองเฮาก็จบลง หยุดทรมานสายตาของทุกคน“ต่อไปก็เป็นพราชายาเย่แล้ว!”ในที่สุดฮองเฮาก็กลับมานั่งที่บัล
