า?แต่ทว่าหลานเยาเยามองไปที่เขาแวบหนึ่ง ขมวดคิ้วเบาๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรแล้วเดินตรงไปข้างหน้าตอนที่จะเดินออกจากห้อง นางชะงักไป หยุดฝีเท้าลง ทอดสายตาไปที่พื้นมองไปที่พื้นที่เต็มไปด้วยเมล็ดทานตะวัน สีหน้าเปลี่ยนไปหน่อยๆจากนั้นมองไปที่ถิงเมี่ยน ถามขึ้นอย่างสงสัยว่า“เจ้าไม่ชอบกินเมล็ดทานตะวันหอมห้ากลิ่นหรือ?”“ไม่ใช่ไม่ใช่ ข้าน่ะชอบกินเมล็ดทานตะวันหอมห้ากลิ่นมากที่สุด แค่ว่าไม่ทันระวังทำหกที่พื้น ”ถิงเมี่ยนรีบทำท่าทางอธิบาย แต่ว่าตาของเขากระพริบให้นางอย่างไม่หยุด แต่ว่าหลานเยาเยาไม่ทันสังเกตในที่สุดก็สังเกตเห็น หลานเยาเยาเดินเข้ามาใกล้ต้วเขา หรี่ตาลงเบาๆถามขึ้น“ตาเจ้าเป็นอะไร? วันก่อนดูเจ้าก็ยังปกติดี วันนี้ดูเหมือนมีปัญหานะมามามา ข้าช่วยดู ข้ารักษายุติธรรมแน่นอน และรับรองว่ารักษาเร็วเห็นผลไวดูแป๊บเดียว เหรียญเงินห้าสิบตำลึง ไม่แพงแน่นอน”374
“……”ถิงเมี่ยนเอามือจับหน้าผากไร้คำพูดต่อกรทันทีเจ๊ใหญ่เอ้ยอย่าเชื่อข้าขนาดนั้นได้ไหม? ข้ากำลังส่งสัญญาณให้เจ้านะแล้วก็อะไรนะ ตรวจตาแป๊บเดียวต้องใช้เหรียญเงินห้าสิบตำลึงเชียว ถ้าจะขนาดนี้นางไปแย่งมาเลยดีกว่า“เป็นไงบ้าง? พิจารณาดูแล้วเป็นไง? ต้องการให้ข้ารักษาไหม?”“ไม่ต้อง ไม่ต้อง”ถิงเมี่ยนพูดอย่างเงียบๆ ตายแล้วเขารู้สึกได้ถึงสายตาแหลมคมคู่หนึ่งกำลังเพ่งมองมาที่แผนหลังของเขา ราวกับต้องการสื่อว่าหากเขาไม่เชื่อฟังอีก วินาทีต่อไปก็จะกลายเป็นศพตายไม่สวยทีนี
