้ ถิงเมี่ยนไม่กล้าออกเสียงตักเตือนแล้วหลังจากที่ออกจากตลาดมืด ถิงเมี่ยนพานางมาที่ห้องอาหาร ณ โรงแรมหรูหราแห่งหนึ่งหลานเยาเยาเพิ่งนั่งลง ถิงเมี่ยนก็ลุกขึ้นทันที“แม่นางหลาน ท่านนั่งรอตรงนี้สักครู่ ข้าไปรับคนที่ชั้นล่าง”“อืม เจ้าไปเถอะ”375
นางไม่ระแวงสงสัยแม้แต่น้อย แต่ว่าด้วยความอยากรู้อยากเห็นจึงเปิดฝากานํ้าชาออก จากนั้นดมกลิ่นไอร้อนที่ลอยออกมาจากกานํ้าชาโอ้โหชาที่ชงในกานํ้าชานี้ ชงได้หอมมาก เข้มอ่อนลงตัว จะต้องเป็นชาชั้นเลิศแน่นอนผ่านไปครู่เดียว ประตูห้องอาหารเปิดออก มีชายรูปงามเข้ามาข้างใน ฝีเท้าเดินอย่างสง่างามค่อยๆเดินก้าวเข้ามาหลานเยาเยามองตาค้างโธ่ โธ่เมืองหลวงประเทศก่วงส้าทำไมมีชายหนุ่มรูปงามมากมายเพียงนี้?ถึงแม้รูปลักษณ์อาจจะสู้เย่แจ๋หยิ่งที่หล่อปานเทพยดาจุติมาเกิดไม่ได้ แต่ว่าหล่อขนาดนี้ก็นับว่าหล่อที่สุดแล้วสำหรับภาพบรรยากาศดีๆแบบนี้ หลานเยาเยายินดีเชยชม“ข้าชื่อโม่เหลียงเฉิน แม่นางคือคนที่ต้องการซื้อบ้านใช่ไหม?”โม่เหลียงเฉินเดินมายืนที่ข้างโต๊ะนาง นิ้วมือวางทางที่โต๊ะเบาๆ มองไปที่นางด้วยสีหน้าอบอุ่น“ใช่” หลานเยาเยาพยักหน้าตอบแบบตะลึงๆโม่เหลียงเฉิน?376
ชื่อคุ้นหู เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนแต่ทว่ารูปลักษณ์ที่ออกนอกหน้า มักจะถูกคนพูดถึง เคยได้ยินสองสามครั้งโดยบังเอิญก็ถือเป็นเรื่องปกติ“ข้ามีภาพวาดบ้านหลังหนึ่ง แม่นางสามารถดูก่อนได้ ถ้ารู้สึกว่าเหมาะสม เราค่อยนัดไปดูบ้านจริงก
