แวววับ ค่อยๆก่อตัวเป็นภาพวาดอันงดงามกำแพงด้านหลังของจวนแม่ทัพ เงาร่างบางอ่อนช้อยปีนข้ามกำแพงมาหลังจากนั้นเดินเล็ดลอดเข้ามาในลานด้านหลัง มือไม้ว่องไว ดูก็รู้ว่าเป็นคนที่เชี่ยวชาญด้านนี้มากเป็นพิเศษหลานเยาเยาเดินหลบการลาดตระเวนขององครักษ์จวนแม่ทัพ รีบตรงไปทางภายในลานของนางอย่างรวดเร็วหลังจากที่ตัดความสัมพันธ์พ่อลูกกับหลานเฉินมู๋ เดิมนางไม่อยากมาเหยียบที่นี่อีก แต่ทว่านางได้พาคนคนหนึ่งมาที่นี่และคนคนนั้นตาบอดทั้งคู่ ได้รับบาดเจ็บสาหัส หากไม่นำคนนั้นออกไป แล้วถูกหลานเฉินมู๋พบเห็นมีแต่ตายสถานเดียว330
หากนางเดาไม่ผิด ตอนนี้ชายชราผมขาวนั้นยังคงหลบซ่อนในห้องไว้อย่างแน่นอน อีกทั้งคงไม่มีใครเข้ามาภายในลานของนางหรอกอีกอย่างหลานเฉินมู๋ถูกเฆี่ยนตีด้วยไม้ไปตั้งหลายที คงไม่มีกะจิตกะใจมาตรวจห้องของนางนิ่งซื่อก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้เพราะในลานนั้นก็เพิ่งย้ายเข้าไปอยู่ สิ่งของมีค่าภายในนั้นถูกนิ่งซื่อสั่งให้คนย้ายไปก่อนหน้านั้นแล้ว นางเพิ่งพักได้ไม่กี่วันเอง ตั้งแต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยมีของมีค่าอะไรเก็บไว้ข้างในอยู่แล้วนิ่งซื่อคงไม่เอาเสื้อผ้าเพียงไม่กี่ตัวของนางหรอกนะสำหรับหลานชิวหยุนแล้วก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่นางจะมาในลานนั้นของนาง คำเล่าลือจากภายนอกมากมาย ชื่อเสียงนางจะต้องป่นปี้ เดิมทีหลานเฉินมู๋จะให้นางเป็นแพะรับบาปน่าเสียดายที่อ๋องเย่มาแล้ว แผนการของเขาล้มเหลว คิดว่าตอนนี้หลานชิวหยุนคงแอบซ่อนตัวร้องไห้อย่
