ูที่ไหนสักทีแหละเป็นอย่างที่นางคิดไว้ไม่มีผิด หลังจากที่นางมาถึงที่ลาน ข้างในนี้ไม่มีใครอยู่เลย อีกทั้งภายในห้องของนาง หลานเยาเยามองเห็นลอยคราบเลือดที่พวกหลานเฉินมู๋ถูกตีเมื่อกลางวัน ยังไม่มีใครมาทำความสะอาดเลย331
ก่อนอื่นนางเก็บเศษเหรียญเงินที่วางอยู่บนโต๊ะแต่งหน้าไปด้วย หลังจากนั้นก็ไปยังห้องถัดไปเพื่อหาชายชราผมขาว“แกร๊ก แอ๊ด……”ประตูห้องถูกเปิดออก ข้างในไร้วี่แววใดๆ เงียบสงบ ให้ความรู้สึกอึดอัดหลานเยาเยาจุดเทียน หลังจากนั้นก็เริ่มตามหา ข้างนอกและข้างในหาจนหมดแล้ว กลับไม่พบแม้แต่เงาร่างของชายชราผมขาวเลย“คนล่ะ?”ไอ้แก่ตาบอดนั้นจะเดินเพ่นพ่านไปไหนนะ?ไม่ใช่ว่าจะถูกจับได้แล้วนะทว่าภายในห้องนี้ไม่เคยมีร่องรอยของการต่อสู้เลยขณะที่กำลังใช้ความคิดอยู่ก็รู้สึกเจ็บแปลบที่หัวทันที มีสิ่งของบางอย่างตกใส่หัวนาง ถึงแม้ไม่ได้เจ็บมาก แต่ตรงที่ถูกดีกลับรู้สึกชาหน่อยๆ“นี่นังเด็กบ้า เจ้ากำลังมองหาอะไรน่ะ?”เสียงของคนวัยชราที่แฝงอารมณ์โกรธหน่อยๆ ดังมาจากด้านบนหัวชายชราผมขาวรู้สึกหมดหนทาง ก่อนหน้านั้นที่ได้ยินเสียงหลานเยาเยา ใจที่ห้อยอยู่บนเส้นด้ายถึงได้ค่อยๆวางลงเดิมที่คิดว่านางไปแล้วจะไม่กลับมาเสียอีก332
หลานเยาเยาเงยหน้ามองไปทางแหล่งที่มาของเสียงอย่างตกตะลึง ตอนที่มองเห็นชายชราผมขาวนั่งอยู่บนคานบ้าน อดไม่ได้ที่จะยกนิ้วให้สุดยอดมากชายชราผมขาวที่เพิ่งตาบอด ไม่เพียงได้รับบาดเจ็บสาหัส ทั้งยังเข้ามาในห้อง
