พวกนี้เป็นผู้ติดตามที่ไม่สำคัญอันใด ผู้ที่ร้ายกาจอย่างยายเมิ่งยิงจวนนั้นยังมิทันได้ลงมือเอง!ได้ยินเช่นนั้น!ฮัวหยู่อันพยักศีรษะเข้าใจ จากนั้นหมุนตัวไป พอคิดจะเหาะเข้าไปท่ามกลางหมอกพิษ ในยามนี้เอง ยายเมิ่งยิงจวนที่มองดูด้วยสายตาเยือกเย็นมาตลอดกล่าวขึ้นว่า“คิดจะหนีอย่างนั้นหรือ ฮ่า ๆๆ….”ยายแก่นำไม้เท้าหัวอสรพิษเคาะบนพื้นอย่างเหี้ยมโหด ที่ปากอสรพิษพ่นอาวุธลับสีดำสนิทเล่มหนึ่งไปยังฮัวหยู่อันด้วยความเร็วสูงหลานเยาเยาฮัมอย่างเยือกเย็นในลำคอ พลันโยนกระบี่อาบยาพิษในมือออกไป ความเร็วนั้นนับว่าหาผู้ใดเปรียบมิได้ จากนั้นเสียงดัง “เคร้ง” อาวุธลับชนเข้ากับกระบี่อาบยาพิษ อาวุธลับกระเด็นไป ทว่ากระบี่อาบยาพิษยังคงพุ่งไปทางยายเมิ่งยิงจวนอย่างรวดเร็วยายเมิ่งยิงจวนเบิกตากว้างในทันใด นางประเมินหลานเยาเยาที่ไม่มีกำลังภายในตํ่าเกินไปเสียแล้ว เพราะความเลินเล่อชั่วขณะ จึงทำได้เพียงใช้มือปัดป้องกระบี่อาบยาพิษอย่างไรก็ดี!218
แม้ว่ากำลังภายในของนางจะเหลือล้นยิ่งกว่านี้ ถูกกระบี่อาบยาพิษฟันเข้าไปแล้วรอยหนึ่ง พิษร้ายกำลังจะแผ่ซ่าน นางจึงรีบคลำหายาถอนพิษอย่างรวดเร็ว“คนที่ข้าอยากจะปกป้อง จะให้เจ้ามาจัดการไปได้อย่างราบรื่นง่ายดายได้อย่างไร!”ได้ยินเช่นนั้น!ร่างของฮัวหยู่อันสั่นสะท้านเบา ๆ ปราดตามองหลานเยาเยาด้วยสีหน้าอํ้าอึ้งจากนั้นจับแขนนางไว้ก่อนจะเหาะหนีไปครู่ต่อมา!หลานเยาเยามองดูไอพิษหนาแน่นที่มีระดับความสูงลดล
