ง!ทว่าถัดจากนั้น เมื่อเห็นสาวใช้ที่เดินผ่าน สายตาของพวกนางเหมือนกับสายตาของเหล่าองครักษ์โดยสิ้นเชิง นางทำใจให้สงบนิ่งไม่ได้แล้วบุรุษมองนางเช่นนั้น นางยังยอมรับได้ ทว่าสตรีมองนางเช่นนั้น นางรู้สึกว่าออกจะเกินไปสักหน่อยแล้ว!ทว่า!เมื่อเดินถึงประตูบานใหญ่ นางถึงขั้นทรุดลงเพราะในยามนี้ นางมองเห็นผู้อาวุโสวัยเกินกว่าห้าสิบปีผู้หนึ่งกลับมาที่จวนอย่างเร่งรีบ ปากรำพึงรำพันว่า “มาทันแล้ว มาทันแล้ว”199
จากนั้นก็ใช้สายตาที่ร้อนแรงจับจ้องพลางยิ้มให้นาง แล้วยังทำท่าทีเชื้อเชิญนางอีกด้วย“ฮ่าฮ่า!”นางยิ้มตอบเสียงหัวเราะนั้นอย่างฝืน ๆ ในทันใด จากนั้นรีบเร่งฝีเท้า เดินออกไปอย่างรวดเร็วพอนางจากไปไกล ผู้อาวุโสก็หุบยิ้มลง ผงกศีรษะอย่างเงียบเชียบ ลูบเคราที่หงอกของตนทันใดนั้น ร่างคนผู้หนึ่งปรากฏขึ้นที่ข้างกายเขา ถามอย่างข้องใจว่า“พ่อบ้านเหมย เหตุใดท่านอ๋องจึงสนใจเจ้าลิงน้อยนั่นนะ” นางรูปร่างไม่ได้ดีอันใด หน้าตาก็ไม่ได้สะสวย แม้กระทั่งสาวใช้ นางยังสู้มิได้เลยสักคน!ยามที่จื่อซีพูดเขายังมิอยากเชื่อเหตุใดเย่แจ๋หยิ่งจึงสนใจสตรีที่ผอมเป็นลิงนางนั้น ทั้งยังใช้กำลังข่มขืนนางอีกด้วยประหลาดสิ้นดี!ทว่า!ยามที่เขาไปดูพระราชธิดาจาวหยาง กลับเห็นเย่แจ๋หยิ่งยืนอยู่ข้างเจ้าลิงน้อยทั้งยังอยู่ใกล้กันมาก ใกล้จนไหล่และหลังจวนจะชนกันอยู่แล้วอดที่จะไม่เชื่อมิได้ เพียงแต่ในใจนั้นไม่เข้าใจจริง ๆ200
“ความคิดของท่านอ๋องกระหม่อมจะไปเ
