ๆมันควรจะเป็นบรรยากาศที่เงียบและสงบ แต่กลับทำให้รู้สึกน่ากลัวอย่างบอกไม่ถูกณ ลานของหลานชิวหยุนในจวนแม่ทัพ124
มีงูเขียวหางไหม้ตัวหนึ่ง เลื้อยขึ้นมาจากไผ่ด้านนอกหน้าต่าง มายังหน้าต่างเหมือนจะถูกดึงดูดจากอะไรบางอย่าง หลังจากเลื้อยสำรวจอยู่บนหน้าต่างสักพัก ก็เลื้อยทะลุหน้าต่างเข้ามายังห้องส่วนตัวของหลานชิวหยุนและในตอนนี้!หลานชิวหยุนที่กำลังหลับสนิทอยู่บนเตียง มุมปากมีรอยยิ้มจางๆเหมือนกำลังฝันหวานอยู่หลังจากนั้นก็มีงูพิษอีกหลายตัวเลื้อยคลานตามกันเข้าไปภายในห้อง คางคงและแมงป่องก็มาล้อมรอบห้องทั้งสี่ด้าน พวกมันพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะเข้าไปข้างใน แต่หาทางเข้าไม่เจอ ทำให้พวกมันเริ่มอารมณ์เสียองครักษ์ที่เฝ้ายามในช่วงกลางคืนเริ่มสังเกตเห็นถึงความผิดปกติบางอย่าง“รู้สึกไหมว่าเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังขยับอยู่โดยรอบ?” องครักษ์คนหนึ่งถามอย่างสงสัย“ไม่มีนี่ ข้าไม่เห็นจะได้ยินอะไรเลย เจ้าหูฝาดไปรึเปล่า? ไอยะ เจ้าอย่ามาโดนตัวข้า วางใจเถอะ ไม่มีอะไรหรอก” ดึกขนาดนี้จะมีอะไรเคลื่อนไหวได้อย่างไร?องครักษ์อีกคนทำท่าไม่เชื่อ เพราะตอนนี้เขากำลังหลับๆตื่นๆ!อย่ามาโดนตัวข้า เขาเริ่มโมโหแต่ว่า เขายังไม่ทันจะพูดจบ ก็เหมือนมีมืออีกข้างมาวางบนไหล่ของเขา……“เห้ย น้องชาย อย่าขยับ บนไหล่ของเจ้ามี……”125
ยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกนํ้าเสียงที่ดูเหมือนจะหมดความอดทนพูดขัดขึ้นมาว่า:“จะมีอะไรกันนักกันหนา ไม่เห็นหรือยังไงว่าข้
