กระจ่างเล่ม 2-4 ได้รับยาเสริมกระดูกเพียงเม็ดเดียว เมื่อเห็นศัตรูคู่อาฆาตอย่างเยว่ชงและคนอื่นๆ กินยามากมาย พวกคัมภีร์ราตรีกระจ่างเล่ม 2-4 คนก็ทั้งอิจฉาและโกรธแค้น
เมื่อถึงเวลาฝึกฝนด้วยตนเอง เสี่ยวหมิงก็มาหาหลิวเหมยเอ๋อร์อย่างกะทันหัน พูดอย่างทุกข์ทรมานว่า “ท่านผู้ดูแล ร่างกายของข้าฝึกฝนหนักเกินไปในช่วงหลายวันนี้ ลมปราณไม่คล่อง ขอยาระบายลมปราณสักเม็ดได้หรือไม่?”
ยาระบายลมปราณเป็นยาธรรมดา ไม่มีคุณค่ามากนัก ในฐานะศิษย์ชั้นใน ยาธรรมดาเช่นนี้ ตราบใดที่ไม่ต้องการจำนวนมาก ก็จะจ่ายให้ศิษย์ฟรีตลอดเวลา
ตอนนี้หลิวเหมยเอ๋อร์เป็นผู้ดูแลใหญ่ของโรงทดลองยาแล้ว มีตำแหน่งสูงส่งมาก แม้แต่เภสัชกรหลายคนก็ต้องฟังคำสั่งของนาง ขณะนี้หากนางสั่งให้เภสัชกรคนอื่นหรือสาวใช้ไปหยิบยาให้เสี่ยวหมิงก็ได้
หลิวเหมยเอ๋อร์เพิ่งเข้ารับตำแหน่งวันแรก ใบหน้าแดงเรื่อเล็กน้อย แม้ว่าเมื่อวานจะได้รับกำลังใจจากหลี่ลี่ และตั้งใจว่าจะไม่อ่อนแอ แต่จะแสดงความกล้าหาญออกมา แต่เมื่อเผชิญกับเหตุการณ์จริงๆ ก็ยังรู้สึกกลัวอยู่บ้าง
หลี่ลี่เห็นดังนั้นจึงช่วยแก้สถานการณ์ “ชุดเขียว เจ้าพาศิษย์ผู้นี้ไปหยิบยาเถิด”
เสี่ยวหมิงได้ยินหลี่ลี่ไม่เรียกชื่อของเขา แต่ใช้คำว่า “ศิษย์ผู้นี้” แทน ในใจรู้สึกโกรธ เมื่อวานเขาถูกลงโทษอย่างหนัก หลังจากทดสอบยาเสร็จก็ต้องรับโทษ เพื่อระบายความแค้น เขาจึงตัดสินใจทำเรื่องนี้ไปแล้ว เขาหัวเราะเยาะและพูดว่า “ท่านผู้ดูแ
