ดในใจกดทับ มองดูเลือดสีแดงไหลออกมาฮัวหยู่อันหันหน้ากลับมา มองนางด้วยสีหน้าที่แน่วแน่“กลัวเจ้าจะทำใจลงมือไม่ได้ ข้าเลยลงมือก่อน เจ้ารีบช่วยเขา………”หลานเยาเยาไม่ได้หยุดมัน แต่ได้กำหมัดโดยที่ไม่รู้ตัวถอดเปลือกที่ไม่แยแสออก ฮัวหยู่อันยังคงเป็นฮัวหยู่อันคนเดิมโม่เหลียงเฉิน เจ้าอย่าทำให้ข้าผิดหวังเด็ดขาด450
ทันใดนั้น!โม่เหลียงเฉินที่อยู่ในอ้อมแขนของฮัวหยู่อันก็กระตุกไปหนึ่งที เหงื่อบางๆไหลออกมาไม่หยุด กลายเป็นเม็ดเหงื่อไหลลงมาที่หน้าผาก“เขาเป็นอะไร? ทำไมจึงเป็นเช่นนี้?”ฮัวหยู่อันที่ไม่ได้คำตอบ ลนลานจนทำอะไรไม่ถูก ทำได้เพียงโยนมีดสั้นทิ้ง กอดเขาที่กำลังสั่นไปทั้งตัวอย่างแน่นๆตามมาด้วย!“พุด……”เลือดสีดำก็พุ่งออกมาจากปากของโม่เหลียงเฉินตามติดมาด้วย เขาลืมตาขึ้นมาอย่างแรงที่สุด พูดด้วยนํ้าเสียงที่เกือบจะร้องไห้“อย่า อย่าทำเรื่องโง่……….”เมื่อเห็นภาพนี้หลานเยาเยาแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก และคลายหมัดที่กำแน่นออกอย่างเงียบๆ จึงพูดขึ้นอย่างช้าๆ“เสี่ยวฮัวฮัว ใจของเจ้าว้าวุ่นมาก วุ่นเพราะโม่เหลียงเฉิน ถึงขนาดที่ข้าใช้แผนการแบบนี้เจ้าก็มองไม่ออก เจ้ายังจะหลอกตัวเองถึงเมื่อไหร่? เจ้ารู้หรือไม่ว่า เจ้านั้นได้รักเขาอย่างสุดซึ้งไปแล้ว”คำพูดนี้ออกมาฮัวหยู่อันตกตะลึง มือของเธอสั่นโดยไม่รู้ตัว แต่ถูกโม่เหลียงเฉินที่ไร้เรี่ยวแรงจับไว้อย่างแน่น451
หลานเยาเยาหัวเราะไปหนึ่งที แล้วก็พูดขึ้นมาอีกครั้งวันนี้โม่เหลี
