เมื่อก่อนฉินหรูเหลียงมักพูดว่า เรื่องของจาวหยางไม่เกี่ยวข้องกับเขา แต่ตอนนี้จาวหยางสลัดเขาทิ้งอย่างไร้เยื่อใยแล้ว เขากลับรู้สึกว่าหงุดหงิดใจร่างสูงใหญ่ของฉินหรูเหลียงหันเดินมาทางจาวหยาง รูปร่างของเขาแผ่ปกคลุมตรงหน้าจาวหยาง ทำให้จาวหยางมีความรู้สึกที่ว่าโหดร้ายน่ากลัวมากกว่าเมื่อก่อนฉินหรูเหลียงกล่าวว่า“หากว่าท่านไม่อยากให้ข้าสนใจก้าวก่ายจริงๆ เมื่อแรกเริ่มไม่ควรร้องขอให้ข้าช่วยท่าน ข้าช่วยท่านเสร็จแล้ว ท่านก็แต่งงานกับข้าแล้ว ต่อให้ไม่มีความรู้สึกฉันท์สามีภรรยา ตอนนี้ท่านก็เป็นภรรยาของข้าแล้ว”จาวหยางรู้สึกแน่นหายใจไม่ออกพักหนึ่ง กล่าวว่า“แต่เมื่อสมัยนั้นพวกเราคุยกันอย่างชัดเจนแล้วนะ การแต่งงานเป็นหน้าฉากมีประโยชน์ที่ดีต่อข้าและต่อท่านด้วย ท่านก็คิดว่าไม่ได้แต่งภรรยา ส่วนข้าก็ทำเป็นไม่ได้แต่งงาน ต่างคนต่างใช้ชีวิตตนเอง”“นั่นคล้ายกับว่าท่านเป็นคนพูด ข้าไม่เคยพูด”ฉินหรูเหลียงคิด หากเมื่อสมัยนั้นนางไม่ได้อำลา เขาอาจจะเก็บนางไว้ในจวนตลอด ในเมื่อแต่งกับนางแล้ว ก็ยิ่งต้องรับผิดชอบชั่วชีวิตของนาง แต่งงานกับหญิงที่ไม่เคยพบมาก่อนและเอามาเป็นภรรยา เขารับรองว่าจะให้เกียรตินางเหมือนต้อนรับแขกที่มาเยือน บางทีอาจจะดีกับจาวหยางด้วยเขาไม่อยากทำให้ผู้อื่นผิดหวัง แต่การดูแลนางกลับไม่ใช่ปัญหา หากอนาคตข้างหน้านางมีคนที่หมายปอง เขาก็สามารถช่วยเหลือสนับอย่างเต็มที่เดิมฉินหรูเหลียงคิดวางแผนว่าจะลองดู891
แ
