ต่ต่อมานางไปแล้ว ฉินหรูเหลียงคิดอีกว่า หากว่าฟ้าสูงทะเลกว้างเป็นสิ่งที่นางต้องการ นั่นเขาก็สามารถที่จะช่วยเหลือสนับสนุนอย่างเต็มที่ แต่เขากลับคิดไม่ถึงเลยว่าจะมีวันหนึ่งที่เขาไร้หนทางที่จะยอมรับได้เวลานางนั่งดื่มชาพูดคุยกับชายอื่น มีพูดคุยมีหัวเราะด้วยจาวหยางกล่าวว่า “เมื่อสมัยนั้นไม่ใช่เพราะว่าข้าไม่คุยเรื่องความรู้สึกกับท่านข้าคุยเพียงเงื่อนไขกับท่าน ท่านถึงรับปากแต่งงานกับข้าใช่หรือไม่?”ฉินหรูเหลียงมองนางนิ่ง แล้วกล่าวว่า “เพราะฉะนั้นจนกระทั่งถึงวันนี้ ท่านเลยถือว่าการแต่งงานนั่นเป็นการเล่นแบบเด็กๆใช่หรือไม่?”จาวหยางกล่าวว่า “ก็ไม่ใช่ว่าข้าถือว่าเป็นการเล่นแบบเด็กๆหรอก แต่เป็นท่านที่ไม่เคยคิดเป็นเรื่องจริงเลย พวกเราเพียงแค่ทำอย่างนี้ อีกทั้งยังไม่ได้เข้าหอไม่ใช่สามีภรรยาที่แท้จริง”“ไม่ใช่สามีภรรยาที่แท้จริง?”แววตาสีหน้าฉินหรูเหลียงทั้งอึมครึมทั้งลึกซึ้ง“ใช่หรือไม่ว่าเข้าห้องหอแล้ว ก็นับว่าเป็นสามีภรรยาที่แท้จริงแล้ว?”จาวหยางอ้าปากหวอ พูดอะไรไม่ออกฉินหรูเหลียงกล่าวว่า “อยู่ข้างนอกมาสองปีแล้ว ใจที่มุ่งมาดทะเยอทะยานก็ควรพอแล้ว พรุ่งนี้กลับเรือนกับข้า”แต่ทว่าจาวหยางกล่าวปฏิเสธว่า“ข้าไม่กลับ”ฉินหรูเหลียงหมดความอดทน ขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า “เหตุใดไม่กลับ?”จาวหยางพิงที่ผนังห้อง เงียบสงบ สูดหายใจเข้าลึกๆ ถึงได้กล่าวว่า “นั่นเป็นเรือนข้าที่ไหนกัน เพียงแต่เป็นเหมือนกับสถานที่มากมายที่ข้าเดิน
