เกิดความประหวั่นพรั่นพรึงสั่นเทาไปหมด895
ดวงตาของจาวหยางเต็มไปด้วยนํ้าตา กล่าวอย่างเลื่อนลอยว่า “ท่านชอบผู้อื่นก็ไม่สามารถทำเรื่องเช่นนี้กับข้า นี่ท่านไม่รับผิดชอบ…….”เป็นเวลานานมากแล้วที่ฉินหรูเหลียงไม่ได้มีปฏิกิริยาอย่างนี้กับผู้หญิงแต่ตอนที่เห็นนางนํ้าตาโรยริน เขาไม่ได้ทำต่ออีก ราวกับว่ากลัวนางเคียดแค้นเขาจาวหยางกล่าวอย่างร้อนรนอีกว่า “ต่อให้เป็นสามีภรรยาที่แท้จริงแล้วอย่างไรล่ะ ข้ากับท่านนอนร่วมเตียงเดียวกันแต่ทว่าฝันต่างกัน นับเป็นสามีภรรยาแบบไหนกัน?”
896
