ินหรูเหลียงที่รู้กันเองดีว่านี่มันเป็นเพียงบทละครที่ต่างฝ่ายต่างมีผลประโยชน์ต่อกัน คืนวันนั้นฉินหรูเหลียงไม่ได้เข้าร่วมเรือนหอกับจาวหยาง เพียงเพื่อให้นางได้พักผ่อนทั้งสองคนนอนอยู่บนเตียงเดียว แต่ต่างฝ่ายต่างก็มีความใจในเก็บซ่อนเอาไว้ไม่กี่วันผ่านไป ทั่วทั้งเมืองก็ซุบซิบนินทาเกี่ยวกับท่านแม่ทัพใหญ่และองค์หญิงกันทั่วเมืองว่า แม่ทัพฉินนั้นกระทำอย่างดุดันกับองค์หญิง ทำให้องค์หญิงไม่สามารถลุกออกมาจากเตียงได้ถึงสามวันคนรับใช้ในเรือนต่างก็ไม่เคยได้เห็นจาวหยางออกมาจากห้องเลยมีเพียงแค่ฉินหรูเหลียงเท่านั้นที่รู้ เมื่อเขาจัดการภาระกิจหน้าที่เกี่ยวกับกองทหารเสร็จเรียบร้อย หลังจากนั้นสองสามวันเขาก็กลับมายังห้องนอนใหม่ห้องนอนใหม่ที่ไม่มีเงาของจาวหยางตั้งแต่แรกอยู่แล้ว889
บนเตียงปักด้วยลายสีแดงสด ผ้านวมแสนสุขที่อยู่บนฟูกนอนถูกพับอย่างประณีตยังมีชุดแต่งงานของจาวหยางที่เธอควรจะให้ความสำคัญอย่างยิ่ง ถูกพับไว้อย่างถูกพับเอาไว้อย่างประณีตบนผ้านวมแสนสุข เรียบร้อยมากแม้แต่รอยยับก็ไม่มีบนชุดแต่งงานมีมงกุฏผมของเจ้าสาววางอยู่อย่างงดงามและโดดเดี่ยว
890
