เย่ซวิ่นคิดเพียงว่าจะพาฝูหลิงกลับไปด้วยได้อย่างไร ที่สำคัญเราต้องปูทางให้ฝูหลิงตั้งหลักในเย่เหลียงในอนาคต และป้องกันไม่ให้นางถูกรังแกในเย่หลียงเย่ซวิ่นถาม “แล้วฝ่าบาทจะยอมตกลงไหมพ่ะย่ะค่ะ”เฉินเสียนกล่าว “ทำไมข้าถึงจะไม่เห็นด้วยกับวิธีการที่ดีแบบนี้?”เย่ซวิ่นกล่าว “ขอบพระทัยฝ่าบาท”ในวันถัดมา เฉินเสียนก็ได้มีพระราชโองการแต่งตั้งฝูหลิงเป็นองค์หญิงอันหนาน และเป็นพระกนิษฐาโดยชอบธรรมของจักรพรรดิต้าฉู่อย่างไรก็ตาม เรื่องที่เฉินเสียนส่งองค์ชายกลับไปเย่เหลียงนั้นเฉินเสียนส่งให้เย่ซวิ่นเป็นผู้รับผิดชอบ โดยออกประกาศออกไปว่าองค์ชายหกได้ตกหลุมรักองค์หญิง และยืนกรานกับจักรพรรดิต้าฉู่ว่าจะแต่งงานกับองค์หญิงจักรพรรดิต้าฉู่มีความใจกว้างและเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ไม่เพียงแต่ตอบรับการแต่งงานในครั้งนี้ และยังส่งคนไปคุ้มกันและตามเสด็จองค์ชายหกและองค์หญิงอันหนานกลับไปยังเย่เหลียงอย่างปลอดภัยด้วยเหตุนี้ จักรพรรดิต้าฉู่ถือว่าให้เกียรติแก่องค์ชายหกมากเพียงพอแล้วเพราะองค์ชายหกไม่ซื่อสัตย์ต่อจักรพรรดิต้าฉู่ จักรพรรดิต้าฉู่ไม่เพียงแต่ไม่ต่อต้าน เพื่อรักษาความสัมพันธ์ของทั้งสองอาณาจักร จึงเลือกที่จะทำตามความปรารถนาขององค์ชายหก นี่จึงเป็นกุศลอันประเสริฐที่สุดเมื่อข่าวคราวแพร่สะพัดไปถึงเย่เหลียง จักรพรรดิเย่เหลียงโกรธจัดจนแทบหัวใจวาย เดิมทีพระองค์มีความคิดที่ต้องการให้สายเลือดของเย่เหลียงได้เข้าไปรวมอาณาจักรกับต้าฉู่
