แต่ในที่สุดพระองค์ก็เหมือนตักนํ้าด้วยตะกร้าสานไม้ไผ่ ที่853
ไม่ได้นํ้าเลยแม้แต่น้อย แต่กลับให้ท่านอ๋องเป่ยเซี่ยได้เป็นพระสวามีของจักรพรรดิต้าฉู่ เพราะเป็นเช่นนี้ทำไมพระองค์ถึงจะไม่โกรธอย่างไรก็ตาม การมาต้าฉู่ขององค์ชายหกนั้นล้มเหลวลง และยังนำตัวองค์หญิงอันหนานกลับไปเย่เหลียง ก็ถือว่าเป็นการรักษาสัมพันธ์ของสองอาณาจักรเมื่อคิดกลับกัน นี่เป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดในการล่าถอยไปยังระดับถัดไป และแน่นอนว่าจักรพรรดิเย่เหลียงก็เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งต่อมา ก่อนที่เย่ซวิ่นจะเดินทางถึงเย่เหลียง จักรพรรดิเย่เหลียงก็ได้รับจดหมายจากเขา บอกว่าองค์หญิงกำลังตั้งพระครรภ์ในที่สุดสิ่งนี้ก็ทำให้จักรพรรดิเย่เหลียงที่หดหู่ใจมีความสุขเล็กน้อยตอนนี้เย่ซวิ่นกำลังนำฝูหลิงออกเดินทางบนเส้นทางกลับอาณาจักรฝูหลิงยังคงสับสน ทำไมจู่ ๆ นางถึงกลายเป็นองค์หญิงโดยชอบธรรม แล้วทำไมถึงไปเย่เหลียงกับเย่ซวิ่น?เมื่อนางดึงสติได้ นางก็ปฏิเสธและต้องออกจากรถม้าและกลับไปที่เมืองหลวงในเวลานี้พวกเขาอยู่ห่างจากเมืองหลวงของต้าฉู่ไปหลายร้อยลี้แล้วเย่ซวิ่นกอดฝูหลิงไว้ในอ้อมแขนของเขาโดยไม่ปล่อยให้นางออกจากรถม้า ฝูหลิงกัดฟันและกางกรงเล็บเหมือนแมวป่าฝูหลิงรู้สึกโกรธและกล่าวว่า “พระองค์ปล่อยข้ากลับไปเถอะ! หม่อมฉันไม่กลับไปกับพระองค์ หม่อมฉันจะกลับไปหาท่านพ่อท่านแม่ของหม่อมฉัน หม่อมฉันต้องการอยู่กับท่านปู่เพคะ!”นํ้าเสียงของเย่ซวิ่นมีการพูดเกลี้ยก
