งเล็กน้อย เขากล่าวด้วยเสียงแหบแห้ง “งั้นเจ้ารีบออกไปเถอะ”ฝูหลิงรู้สึกราวกับฟื้นคืนสติของนาง นางหันหลังกลับและกำลังจะวางถ้วยนํ้าลง และรีบสะพานกล่องยาแล้วออกมาแต่ทันทีที่นางหันหลังกลับ ข้อมือของนางก็ถูกไว้อย่างแรงโดยไม่ทันได้ตั้งตัวและกระแทกนางไปที่เก้าอี้ตัวยาว สายตาที่หมุนไปมา เมื่อนางมีสติตอบสนองนางก็นอนอยู่ภายใต้ร่างของเย่ซวิ่นเสียแล้วแก้วนํ้าในมือหล่นลงพื้นแล้วกลิ้งออกไปผมของเย่ซวิ่นยาวมาก ร่วงลงมาที่แก้มของฝูหลิงทั้งสองข้าง ณ เวลานี้ มันช่างงดงามราวกับนางฟ้าฝูหลิงราวกับถูกบีบคอและพูดด้วยความลำบากว่า “พระองค์บอกว่าจะให้หม่อมฉันไป…ไง…”เย่ซวิ่นค่อย ๆ แนบลงไปที่ร่างของนางแล้วกล่าวว่า “ข้าเสียใจ แปลกมากตอนนี้ข้าต้องการเจ้ามาก ประมาณว่าในหลายเดือนมานี้ เจ้าจับมัน เล่นกับมันกลั่นแกล้งมัน ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่มันจะจับเจ้า กลั่นแกล้งเจ้า และรังแกเจ้าบ้างแล้ว”839
ก่อนหน้านี้เย่ซวิ่นเคยแอบสาบานว่าจะจัดการกับนาง แต่เขาไม่คิดว่าจะจัดการกับนางด้วยวิธีนี้ แต่สติของเขาพังทลายลง เหลือเพียงสัญชาตญาณของร่างกายเท่านั้นทำไมผู้หญิงธรรมดาไม่น่ามองใส่ชุดหมอหลวงคนนี้ ตอนนี้ถึงดูมีเสน่ห์น่าหลงใหลถึงเพียงนี้ใบหน้าของนางขาวและอ่อนโยน ปากเล็ก ๆ ของนางเป็นสีแดง และดวงตาสีดำและสดใสขอนางก็เต็มไปด้วยนํ้าตาฝูหลิงกลัวมาก นางไม่เคยคิดเลยว่าจะมีสิ่งแบบนี้เกิดขึ้นกับนางนางมักจะคิดด้วยความอุ่นใจว่าเย่ซวิ่นจะยกไม่ขึ้น แ
