วกับเป็นสามีภรรยาที่รักกันมากกับซูเจ๋อ ทำให้เธอเปล่งประกายเฉิดฉายสดชื่นเพิ่มมากกว่าเมื่อก่อนผิวของเธอขาวนวล ทรวดทรงอกเอวโค้งเว้า รูปร่างของเธออรชรอ้อนแอ้นกินใจราวกับกิ่งของต้นหลิวช่วงวสันตฤดู แม้ว่าสวมใส่ชุดเครื่องแบบของจักรพรรดิ ก็ปิดบังไม่มิด เลือนรางสลัวมองไม่ชัดเจน กลับยิ่งดึงดูดคนมากขึ้นตอนที่เฉินเสียนเดินผ่านทันใดนั้นเย่ซวิ่นก็วิ่งออกมาจากพุ่มไม้ เตรียมพร้อมโอบกอดเธอแต่จะคิดที่ไหน เฉินเสียนมีปฏิกิริยาตอบสนองรวดเร็ว แฉลบตัวหลบออกไปด้านข้างเย่ซวิ่นกอดอากาศความว่างเปล่า แต่ทว่าผมของเธอกลับพัดผ่านหน้าเขา นำความหอมของเธอโชยเข้าจมูกเขาทันทีเมื่อก่อนยามคํ่าคืนนอนไม่หลับนับครั้งไม่ถ้วน เย่ซวิ่นไม่ใช่ไม่เคยนึกถึงเธอทุกครั้งที่นึกถึง จะมีปฏิกิริยาตอบสนองที่รุนแรงอย่างผิดปกติยิ่งกว่านั้นตอนนี้ได้ดอมดมกลิ่นหอมของเส้นผมเธอ จับที่มุมกระโปรงของเธอด้วยแต่ทว่า เย่ซวิ่นสามารถควบคุมไฟของใจที่ร้อนแผดเผาขึ้นได้ ร่างกายไร้รสชาติไร้การสั่นไหวตลอดมา821
จบแล้ว เวลานี้เขาป่วยจริงๆแล้ว แม้แต่เผชิญหน้ากับเฉินเสียนยังไม่มีความรู้สึกเย่ซวิ่นตกตะลึงพรึงเพริดหมุนตัวแล้วเดินไป เหลือไว้เพียงเฉินเสียนที่ยังไม่ทันได้โมโห เธอถามอยู่ด้านหลังด้วยท่าทางที่หงุดหงิดว่า “เย่ซวิ่น เจ้ากินยาผิดหรือ?”“ข้ากินยาผิด ฝ่าบาทกัดข้า!”นางกำนัลที่ปรนนิบัติอยู่ข้างกายเย่ซวิ่นเห็นว่าเขาไม่มีชีวิตชีวาจริงๆ อารมณ์ตกตํ่าห่อเหี่ยว เป็น