่า “ท่านมันคนโกหก…..”ซูเจ๋อมีความสุขอย่างมาก คล้ายดั่งหัวเราะทุ้มตํ่าและกล่าวว่า “ข้าเพียงแค่พูดไปอย่างนั้นแหละ คิดไม่ถึงว่าท่านจะเชื่อจริงๆ แล้วเป็นฝ่ายรุกส่งมอบมาด้วยตนเอง”เมื่อก่อนเวลาที่ทั้งสองคนนอนด้วยกัน ห่มผ้าแล้ว เฉินเสียนมักจะหมอบฟุบอยู่ในอ้อมอกเขาแล้วเล่าเรื่องราวให้เขาฟังเธอนำเรื่องราวระหว่างเขากับเธอ ตั้งแต่ต้นจนจบ เล่าให้เขาฟังทีละนิดคํ่าคืนนี้เหนื่อยเกินไปแล้ว เฉินเสียนนอนอยู่บนเตียงหลับลึกเป็นอย่างมากพอถึงช่วงกลางดึก ภายในห้องบรรทมเหลือเพียงแสงที่สาดสะท้อนมาอย่างบางเบาซูเจ๋อเอียงตัวนอนกอดเฉินเสียน แต่ทว่าตื่นขึ้นมากลางดึก เบิกตาโตทั้งสองข้าง มองแผ่นหลังของหญิงที่อยู่ในอ้อมกอดของตนเองแม้ว่าจะมีท่าทางสะลึมสะลือ แต่ในแววตาของเขาก็มีอารมณ์ความรู้สึกที่ไม่อาจคาดเดาได้คล้ายดั่งว่าห่างเป็นเวลานาน สุดท้ายก็โคจรวนกลับมาตามกาลเวลาเพราะฉะนั้นความสนใจทั้งหมดเลยพุ่งไปอยู่บนตัวเธอจุดเดียวเขาเข้าใกล้เล็กน้อย ดมกลิ่นหอมอ่อนๆของเส้นผม มือสัมผัสผ่านไหล่ของเธอ กอบกุมผ่านเอวทั้งสองข้างของเธอ โอบกอดเธอเข้ามาในอ้อมอกอย่างแนบแน่น เสียงทุ้มตํ่าเรียกเธอว่า“อาเสียน”ตอนแรกเริ่มเธอรู้สึกว่าด้านข้างหูอบอุ่น ต่อมารู้สึกว่ามันร้อนผ่าว814
มือข้างหนึ่งของซูเจ๋อโอบกอดเธอ มืออีกข้างหนึ่งเลื่อนถอดกางเกงหลุดออกคนด้านหลังที่อามรณ์ยังหลงเหลืออยู่ ถลันเข้าไปอย่างรวดเร็วจิตใต้สำนึกของเฉินเสียนควบคุมไว้ และค
