กล่อมดีๆ ว่าต้องควบคุมอารมณ์ เรื่องอย่างนี้ทุกเดือนมีครั้งสองครั้งก็พอแล้วในคํ่าคืนนี้ ซูเจ๋อพิงหัวเตียงอ่านตำราอยู่ เฉินเสียนออกมาจากห้องอาบนํ้าเพื่อที่จะไม่ทำให้ซูเจ๋อสนใจขนาดนั้น ชุดนอนของเธอเลยปกปิดมิดชิดเป็นอย่างมาก เธอห่อหุ้มตนเองจนแน่นสนิท เหลือไว้เพียงลำคอช่วงหนึ่งที่อยู่ด้านนอกตนเองรู้สึกว่าไม่น่าหลงใหลเลยสักนิดหนึ่งซูเจ๋ออาบนํ้าเรียบร้อยแล้ว บนเรือนร่างมีความฉํ่านุ่มลื่นอยู่บ้างเขาปิดตำราลงช้าๆ มองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วกล่าวว่า“ท่านยิ่งปกปิดมิดชิด ยิ่งทำให้คนอยากจะแอบดูความลํ้าเลิศใต้เสื้อนั้น นี่เรียกว่าเพื่อที่จะครอบงำจิตใจให้อยู่ใต้อำนาจอย่างเด็ดขาดจึงแสร้งทำอย่างนี้ก่อน ท่านไม่รู้หรือ”เฉินเสียนกล่าวว่า“เพื่อที่จะครอบงำจิตใจให้อยู่ใต้อำนาจอย่างเด็ดขาดจึงแสร้งทำอย่างนี้ก่อนอะไร นี่ข้าเข้มงวดและป้องกันหมาป่าอย่างจริงจังหรอก”ซูเจ๋อหัวเราะ ไม่ปริปากพูดสักคำผลสรุปเฉินเสียนเพิ่งจะนอนลงได้ไม่นาน ด้านในผ้าม่านของเตียงนอนมีกุกกักเล็กๆดังติดต่อเป็นระยะ ตามมาด้วยเสียงหายใจหอบของเฉินเสียน สุดท้ายเธอไม่เทียบเท่า ถูกซูเจ๋อใช้กลอุบายกดลงอยู่ใต้ร่างเธอทั้งอายทั้งโมโหจ้องเขาแล้วกล่าวว่า “คุณชายซู ท่านกรุณาควบคุมตัณหาของท่านด้วย！”810
ซูเจ๋อหัวเราะเบาๆ ดวงตาที่เล็กยาวคู่นั้นของเขาอึมครึมเป็นอย่างมาก นิ้วมือกระตุกเล็กน้อย ก็สามารถดึงชุดนอนของเธอลงมาจากไหล่ได้ และปรากฏให้เห็นหัวไหล่ที่ขา
