จากนั้นเฉินเสียนให้หลิวอีกว้าหาฤกษ์งามยามดี เตรียมสินสมรส แล้วออกพระราชโองการถึงจวนตระกูลเฮ่อ เพื่อพระราชทานสมรสให้แด่เฮ่อโยวกับอวี้เยี่ยนซึ่งงานมงคลสมรสของทั้งสองจัดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์เฉินเสียนกำชับเป็นพิเศษว่าต้องจัดหาแม่สื่อที่ดีที่สุดในเมืองสำหรับเรื่องจะใส่ส่วนผสมอื่นในสุราที่ใช้แลกถ้วยดื่มกันระหว่างบ่าวสาวนั้น……มันทำให้เฉินเสียนนึกถึงคํ่าคืนที่ทำพิธีกราบไหว้ฟ้าดินกับซูเจ๋อ แค้นเก่าพวกนั้น หากไม่แก้แค้นเวลานี้จะรอถึงเมื่อไหร่?บรรยากาศในงานพิธีสมรสที่จวนตระกูลเฮ่อครึกครื้นยิ่งนักเฉินเสียนเปลี่ยนจากฉลองพระองค์ของจักรพรรดิมาเป็นชุดสบายๆ โดยเดินทางไปร่วมเฉลิมฉลองกับซูเจ๋อและอาเซี่ยนองค์หญิงจาวหยางย่อมเข้าร่วมด้วยอยู่แล้ว เมื่อถึงเวลานั่ง ครอบครัวเฉินเสียนสามคนกับครอบครัวเหลียนชิงโจวนั่งโต๊ะเดียวกัน ซึ่งจะเหลือเพียงองค์หญิงจาวหยางกับฉินหรูเหลียงสองคนเท่านั้นที่ไม่สะดวกเข้าแทรกระหว่างพวกเขาดังนั้นทั้งคู่จึงนั่งใกล้กันเพียงแต่ระหว่างนั้นต่างฝ่ายต่างไม่มีคุยกันเลยสักคำช่วงนี้นางไม่ได้ตามตื้อฉินหรูเหลียงอีกต่อไป เพราะนางได้ข้อคิดจากซูเจ๋อ799
นึกถึงญาติผู้พี่กับพี่สะใภ้แยกจากกันหลายปี สุดท้ายก็ได้มาอยู่ด้วยกัน หากมีวาสนาต่อกันก็จะไม่แคล้วกัน หากไม่ใช่ของนาง งั้นก็ต่างฝ่ายต่างมีชีวิตสุขสำราญก็เพียงพอนอกจากไม่พูดคุยกับฉินหรูเหลียงแล้ว องค์หญิงจาวหยางก็คุยกับอาเซี่ยนและเฉินเสียนอย่างร่าเ
