ริงเห็นเฮ่อโยวกับอวี้เยี่ยนกำลังทำพิธีคารวะฟ้าดินอยู่ในห้องโถงสิริมงคล องค์หญิงจาวหยางจึงกล่าวกับเฉินเสียนด้วยแรงโหยหา “พี่สะใภ้เพคะ ช่วยข้าหาเจ้าบ่าวด้วยสิเพคะ”เฉินเสียนกล่าว “เจ้าอยากได้แบบไหนล่ะ?”องค์หญิงจาวหยางไตร่ตรองชั่วครู่พลันกล่าวว่า “ไม่เรียกร้องสูง แค่รูปงามเป็นพอ” พูดพลางมองฉินหรูเหลียงแวบหนึ่ง “เพราะบุรุษต้าฉู่ที่ต้องตาข้าในแวบแรกก็เห็นว่ารูปงามเท่านั้นเอง”เฉินเสียนหรี่ตามองฉินหรูเหลียงแวบหนึ่ง กล่าวว่า “ข้าจะคอยช่วยดูให้นะ”เดิมที่คิดว่าฉินหรูเหลียงจะเงียบตลอดงาน คาดไม่ถึงว่าเขากลับเม้มปากกล่าวขมวดคิ้วว่า “ท่านควรดูด้านคุณธรรมเป็นหลัก ไม่ใช่ให้ความสำคัญที่หน้าตา”องค์หญิงจาวหยางตอบไปตามสถานการณ์ “เกี่ยวอะไรกับท่าน ข้าจะหาสามีไม่ใช่ท่านหาเสียหน่อย จ้◌ุนจ้านเกินควรแล้ว”ฉินหรูเหลียงกล่าวเสียงเย็นเยียบ “พูดเพราะหวังดี ท่านไม่ฟังก็ช่างกระไร ผู้ที่เสียหายก็เป็นตัวท่านเอง”องค์หญิงจาวหยางกล่าว “ข้ายินดี”800
เฉินเสียนมององค์หญิงจาวหยางกับฉินหรูเหลียงสลับกันไปมา พลางยิ้มแต่ไม่พูดกระไรพอเจ้าสาวถูกส่งตัวไปยังเรือนหอ ด้านหน้าเรือนก็เริ่มเฉลิมฉลอง ซึ่งเฮ่อโยวกับผู้เฒ่าเฮ่อเริ่มดื่มคารวะขอบคุณแขกเหรื่อก่อนเหลียนชิงโจวไหนเลยจะปล่อยเฮ่อโยวไปง่ายๆ เขาถือโอกาสมอมเหล้าเฮ่อโยวไปหลายถ้วยแขกที่มาร่วมยินดีย่อมหนีไม่พ้นเพื่อนร่วมงานในราชสำนักอยู่แล้ว บุตรีของพวกเขาถึงวัยออกเรือน เมื่อเห็นเฮ่อโย
