วเป็นฝั่งเป็นฝาก็รู้สึกเสียดายในใจบุรุษโสดน้อยไปอีกหนึ่งคนแล้วหลังเริ่มงาน ซูเจ๋อคีบอาหารให้เฉินเสียน เฉินเสียนดูแลอาเซี่ยน ส่วนอีกมุมหนึ่ง เหลียนชิงโจวคีบอาหารให้หว่านเอ๋อร์ หว่านเอ๋อร์ก็ดูแล้วบุตรชายของตนเหลืองเพียงองค์หญิงจาวหยางกับฉินหรูเหลียงที่ส่งสายตาเย็นเยียบต่อกัน ต่างคนต่างย่◌ุงกับการกินของตัวเองเลือกมานั่งโต๊ะเดียวกับครอบครัวสุขสันต์เช่นนี้ สำหรับทั้งคู่แล้วช่างเป็นทำร้ายตัวเองโดยแท้เฮ่อโยวดื่มขอบคุณแขกตรงลานบ้านเสร็จสรรพ เมื่อถึงเพลาเข้าเรือนหอก็รู้สึกว่าเขากับอวี้เยี่ยนรู้จักกันมาสองปีกว่า ต่างฝ่ายต่างคุ้นชินจนเป็นกันเองแล้วแต่ตอนนี้กลายเป็นสามีภรรยากัน เขาก็เริ่มตื่นเต้นขึ้นมาอวี้เยี่ยนนั่งคลุมผ้าเจ้าสาวสีแดงที่ขอบเตียง ประสานมือด้วยความตื่นเต้นเช่นกันที่แท้ความรู้สึกสมรสกับคนรักเป็นอย่างนี้นี่เอง801
เฮ่วโยวถือไม้สิริมงคลแน่น แล้วใช้เปิดผ้าคลุมหัวของอวี้เยี่ยนอย่างคอแห้งทั้งสองประสานตากันชั่วครู่ อวี้เยี่ยนเบือนหน้าไปอีกทางด้วยความเก้อเขิน เฮ่อโยวกระแอมเสียงเบาๆทั้งคู่แลกจอกดื่มสุรากัน แล้วนั่งเปิดอกคุยสิ่งที่คลางแคลงใจต่ออีกฝ่ายให้หมดเปลือกหลังจากที่ดับตะเกียงไฟและปิดม้◌ุงเรียบร้อย ทั้งสองก็เกิดอาการประหม่าด้วยความไม่คุ้นชินชุดแต่งงานถูกโยนออกนอกม้◌ุงทีละตัว เกิดเสียงเคลื่อนไหวสักพักก็ได้ยินอวี้เยี่ยนสูดลมหายใจ กล่าวเสียงสั่นเทาว่า “เจ็บ……”เฮ่วโยวกล่าวด้วยความอดกลั้น
