ป ในใจพูดว่าเป็นรสชาติอะไรของชีวิตออกมาไม่ได้คล้ายดั่งว่าปวดร้าวตื้นตันนํ้าตาจะร่วง อีกทั้งมีความร้อนผ่าวฉินหรูเหลียงหันกลับมา บีบข้อมือของนางแน่นแล้วลากเดินไปพอถึงปากทางเข้าซอย ทั้งสองหยุด จาวหยางพิงอยู่ที่กำแพง หายใจหอบตลอด ฉินหรูเหลียงห่างนางสองก้าว มองนางด้วยสายตาที่ไม่อาจคาดเดาได้เป็นเวลานาน นางได้กล่าวขึ้นว่า “ท่านอาจจะไม่รู้ ในสองปีนี้ มีคนคนหนึ่งคิดถึงท่านมาโดยตลอด นางอยากมาดูที่ต้าฉู่หลายครั้งนับไม่ถ้วนเลย แต่นางกลยุทธ์ไม่หลักแหลม ทุกครั้งออกมาได้ไม่ไกลเท่าไหร่ ก็ถูกจับกลับไปแล้ว”ฉินหรูเหลียงกล่าวอย่างไม่อยากคบค้าสมาคมด้วยว่า“สาวน้อยที่มีประสบการณ์ไม่มาก ข้าไม่ได้มีความสนใจ ท่านไม่เคยเข้าใจข้ามาก่อน ไม่เคยรู้ว่าข้าเป็นคนเยี่ยงไร ก็เพียงแค่ถูกทำให้ฉงนสับสนชั่วขณะ รอให้สมองความคิดของท่านเย็นสงบลง ก็จะรู้ว่าสิ่งที่ตนเองทำมันโง่เขลาอ่อนต่อโลกแค่ไหน”จาวหยางมองเขาอย่างสงบแล้วกล่าวว่า “เพราะฉะนั้นท่านเลยใช้วิธีนี้มาทำให้ข้าเจ็บปวด มาทำให้ข้าได้สติใช่หรือไม่?”ฉินหรูเหลียงเดินเข้ามาใกล้นาง ร่างสูงใหญ่แผ่ปกคลุมลงมา เวลานี้ขับให้นางดูตัวเล็กน่ารักเป็นอย่างมากกลิ่นอายลมหายใจของเขามีกลิ่นเหล้า กล่าวเสียงทุ้มตํ่าใกล้ๆว่า “วิธีที่ทำให้ท่านเจ็บปวด นั่นยังไม่ถึงขนาดนั้น ท่านอย่าจริงจังสำคัญตนเองจนมากเกินไปช่วงไม่กี่วันนี้ข้าเพียงแค่ได้รับคำสั่งจากฝ่าบาทให้มาปกป้องดูแลท่าน หากท่านเล่นพอแล้ว
