นใจเขา เขายังมีบริวารจากเย่เหลียงหลายคนการจัดหาบุรุษรูปงามจึงไม่ได้เรื่องยากอะไร ซึ่งคนพวกนั้นล้วนฟังคำสั่งจากเขามาหว่านเสน่ห์ท่านแม่ด้วยร้อยเล่ห์พันเหลี่ยม”ซูเจ๋อยกคิ้ว กล่าวว่า “ฟังจากเจ้าเล่าแล้ว เหมือนเขาจะมีเป้าหมายและอุบายมากที่สุด”ซูเซี่ยนพยักหน้าหงึกๆอย่างจริงจัง “ใช่แล้ว” เขาดึงชายเสื้อซูเจ๋อ พลางถามว่า “ท่านกลับไปจัดการเขาที่ต้าฉู่เมื่อไหร่ จัดการสักหน่อยเขาก็เชื่อฟังแล้ว”ซูเจ๋อลูบศีรษะเขา กล่าวอย่างครุ่นคิดว่า “ก่อนตรุษจีนเป็นไง”ซูเซี่ยนยิ้มเบิกบานด้วยความใสซื่อและสดใสยิ่ง กล่าวว่า “งั้นข้ากับท่านแม่รอท่านกลับไปฉลองตรุษจีนด้วยกัน”“ได้”“เริ่มเดินทางวันนี้เวลาไหน?” ซูเจ๋อถามซูเซี่ยนกล่าว “ไม่เดินทางกลางวันแล้ว ข้าสั่งพวกเขาเตรียมเดินทางตอนกลางคืน ท่านยังสามารถอยู่กับท่านแม่ได้ในช่วงกลางวัน”ซูเจ๋อหัวเราะ กล่าวว่า “เมื่อก่อนข้าเคยชมเจ้าว่าเอาใจใส่คนอื่นได้ดีหรือไม่?”ซูเซี่ยนทำตัวไม่ถูก เม้มปากอันน้อยๆ ใบหน้าเนียนขาวแดงระเรื่ออย่างน่าสงสัย กล่าวว่า “เมื่อก่อนท่านชมข้าน้อยมาก”ซูเจ๋อจับเสื้อลุกขึ้นมายืนตรงหน้าซูเซี่ยน โค้งตัวเล็กน้อย กล่าวกับเขาว่า “ให้พ่ออ้◌ุมหน่อย”ซูเซี่ยนอึ้ง มองเขาอย่างมึนงง682
ซูเจ๋ออุ้มเขามานั่งบนตักตัวเอง คล้ายกับซูเซี่ยนหาแหล่งพึ่งพิงของตัวเองกลับมาได้สำเร็จแล้ว ซึ่งแหล่งพึ่งพิงนี้อยู่ในใจเขาเสมอมา ตอนที่เขายังเด็ก เขากอดคอซูเจ๋อด้วยความอาลัย ใบหน้าเผยร
