ดเสียงร้องไห้เบาๆข้างหูเขา “ไม่มี……ไม่มีผู้อื่น……นอกจากท่านแล้ว ไม่เคยมีผู้ใดแตะต้องข้ามาก่อน……”ความจริงซูเจ๋อสัมผัสได้แล้ว เพราะความคับแน่นห้◌ุมล้อมน้องชายของเขาจนเขาโยกย้ายสะโพกด้วยความยากเย็นเธอไม่มีความถนัดในเรื่องใต้สะดือของหน่◌ุมสาว ร่างกายเธอเหมือนจะรกร้างมาเนิ่นนาน ไม่มีกลิ่นอายบุรุษเลยสักนิดซูเจ๋ออยากได้เธอ ทว่าตั้งแต่ต้นยันจบเธอมีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นความรู้สึกชมชอบเบ่งบานในหางตาซูเจ๋อ เขาเผยความใคร่และความคลั่งไคล้ในตัวเธอให้เฉินเสียนเห็น เขายิ้มให้เธอ พลางกล่าวเสียงแหบและตํ่า “ช่างดีเหลือเกิน ข้าได้คำตอบที่ข้าต้องการแล้ว”สิ้นเสียงซูเจ๋อก็ทาบร่างเธอบนกำแพง ก่อนจะจูบเธออย่างบ้าระหํ่าเฉินเสียนไม่อาจทานทน ทุบไหล่ซูเจ๋อเบาๆ กล่าวด้วยเสียงสั่นระริก “แรงไปข้าบอกแล้วว่าข้ายังไม่พร้อม ท่านเบาหน่อย……”
667
