ได้ ทว่าซูเจ๋อกลับไม่ใช่เฉินเสียนกัดฟัน พลางหายใจอย่างย่◌ุงเหยิง “รอก่อน……”ซูเจ๋อจับแผ่นหลังของเธอ กล่าวด้วยความข่มอารมณ์ใคร่ว่า “เดิมทีข้าก็อยากรอ แต่เมื่อนึกได้ว่าวังหลังท่านยังมีคนอื่น ข้าจึงรู้สึกว่าหากรอต่อไปอาจเกิดการเปลี่ยนแปลงได้ สิ่งที่ทำให้ข้าปลาบปลื้มก็คือ พวกเรามีอาเซี่ยนด้วยกันแล้ว พวกเราเคยทำเรื่องอย่างว่ามาก่อนแล้ว”“ใครบอกท่านกันแน่……”“ไม่ว่าจะจริงหรือเท็จ ข้าก็ควรฟังท่านพูดด้วยตัวเอง”สุดท้ายเฉินเสียนไม่อาจต้านทาน ซูเจ๋อจับเอวของเธอแล้วค่อยๆเปิดสรีระร่างกายที่ปิดกั้นมานานแรมปี“บอกว่าแค่คุยกันนี่……คนหลอกลวง……”“หากข้าไม่รีบแล้วท่านถูกคนอื่นครอบครองก็คงจะแย่”“แต่ร่างกายท่าน……ไม่สะดวกทำอะไรเช่นนี้……”“ท่านน่าจะรับรู้ว่าเขาต้องการท่านมาก ท่านอยากให้ข้าแข็งถึงร่◌ุงเช้าหรือ?เช่นนั้นต่างหากที่ไม่สะดวกที่สุด”666
หากแข็งทั้งคืนก็ทำให้เสียสุขภาพ คำนี้ฟังดูเหมือนถูกเขาสะกดจิต เฉินเสียนรับรู้ได้ถึงความหื่นกระหายของเขา นับจากวินาทีที่รุกลํ้าเข้ามาก็สัมผัสของแข็งร้อนระอุที่เต็มเม็ดเต็มหน่วยเธอเริ่มรับไม่หวาดไม่ไหว ร่างกายลื่นลงไปอย่างควบคุมไม่ได้……กระทั่งหายใจเฉินเสียนยังขาดๆหายๆ เสียงที่คล้ายครางคล้ายรํ่าไห้กำลังเค้นออกมาจากคอ เนื่องจากปิดกั้นอุโมงค์ลับมายาวนาน ความรู้สึกที่พ่◌ุงจู่โจมทุกสัดส่วนของร่างกายเธอจึงเด่นชัดมากเธอซุกอยู่บนไหล่ซูเจ๋อ สองมือรัดเอวของเขาไว้แน่น ในที่สุดก็เกิ