คือภาพที่ปรากฏอยู่มุมห้อง…มีคนนั่งอยู่!เป็นชายชราสวมชุดคลุมผ้ากระสอบเก่าคร่ำคร่าร่างกายผอมแห้งจนหนังหุ้มกระดูก นั่งขัดสมาธิสงบนิ่งราวกับรูปปั้นสิ่งที่น่าขนลุกที่สุดคือ… แม้ดวงตาจะมองเห็นร่างของชายชราคนนี้อยู่ทนโท่ แต่ในสัมผัสการรับรู้ทางจิตวิญญาณของจางอวิ๋น กลับว่างเปล่าราวกับไม่มีตัวตนอยู่จริง!จางอวิ๋นรีบโคจรเคล็ดวิชาเนตรเซียนตรวจสอบทันที…ว่างเปล่าไม่พบข้อมูลใดๆ ไม่ว่าจะเป็นระดับพลัง สถานะ หรือแม้แต่ชื่อแซ่นั่นยิ่งทำให้เขาตื่นตัวถึงขีดสุด กล้ามเนื้อทุกส่วนเกร็งเขม็งเตรียมพร้อมรับมือสถานการณ์ฉุกเฉินว้าก! ว้าก!เสียงร้องของทารกทองคำเทาเรียกสติเขา มันพุ่งเข้าไปหากุญแจดอกที่สาม ซึ่งลอยเด่นอยู่เหนือโต๊ะหินกลางห้องแล้วหลอมรวมเข้าไปเป็นหนึ่งเดียววูบ วูบ!!กุญแจดอกนั้นเปล่งแสงสว่างวาบ ส่งแรงดึงดูดอันมหาศาลออกมา ราวกับกำลังเรียกหาพวกพ้องจางอวิ๋นยังคงจ้องมองชายชราชุดกระสอบที่มุมห้องเขม็ง แต่อีกฝ่ายยังคงนิ่งสนิทไร้การเคลื่อนไหว ไร้ลมหายใจ“ไม่ทราบว่าท่านอาวุโสคือ?”จางอวิ๋นตัดสินใจไม่รีบร้อนเข้าไป ลองหยั่งเชิงถามดูด้วยน้ำเสียงราบเรียบ…ไร้เสียงตอบรับชายชราชุดกระสอบยังคงนั่งนิ่งเป็นหิน“คนตาย?”จางอวิ๋นขมวดคิ้ว
