่าซูเจ๋อไม่ได้กลับไปหาเธอทั้งคืน ทันใดนั้นอารมณ์ของเย่ซวิ่นที่คุกรุ่นก็กลายเป็นสดใสต่อมา ไม่เพียงแค่เฉินเสียน เขาเคยไปหาซูเจ๋อที่เรือนแล้ว แต่ซูเจ๋อไม่อยู่ ได้ยินนางกำนัลบอกว่าซูเจ๋อไม่ได้อยู่ราชนิเวศน์เฉินเสียนรอเขากลับมาโดยตลอด เพราะเขาบอกว่าจัดการภารกิจเสร็จจะกลับมา เขาบอกว่าคนที่เขาต้องการคือเธอ ไม่ว่าในวังหลังของเธอจะมีคนอยู่เท่าไหร่เวลานั้นเฉินเสียนไม่อยากให้เขาไปเลยสักนิดหนึ่ง ตอนที่ฟังเขาพูดคำเหล่านั้น แทบอยากจะนำเรื่องทั้งหมดของเธอบอกกับเขาไปเธอไม่เคยมีชายคนอื่น แม้ในวังหลังจะมีองค์ชายหกของเย่เหลียงอยู่ เธอไม่เคยแม้แต่จะสัมผัสเลยเธอคล้ายดั่งว่าให้โอกาสตนเองอีกหนึ่งครั้ง คล้ายดั่งไปช่วงชิงพยายามให้ได้มาอีกครั้งแม้ตามมาด้วยการที่เธอจะถกถามซูเจ๋อเรื่องพราชายารุ่ยของเขานิสัยเป็นอย่างไรบ้าง ตนเองอยากรู้ อยากทำให้มันชัดเจน อยากจะให้เขาอธิบายมันมาอย่างชัดเจนทั้งหมดไม่ว่าเขาจะมีพราชายารุ่ยก็ดี ไม่ชอบผู้หญิงก็ดี ก็ต่อให้อนาคตเธอกับซูเจ๋อเป็นไปไม่ได้แล้ว ก็อยากจะรู้อย่างชัดแจ้งเธอหวังอย่างมาก ตอนที่ซูเจ๋อไปแล้วจะสามารถกลับมาได้ สามารถโอบกอดเธอ เธอต้องการอ้อมกอดของเขาและต้องการความอบอุ่นบนร่างกายของเขาแต่สุดท้าย เหลือทิ้งไว้ในสมองของเธอ มีเพียงภาพแผ่นหลังเท่านั้น611
เฉินเสียนเฝ้ารอแผ่นหลังนั้น ตั้งแต่ฟ้ามืดจนถึงฟ้าสาง และฟ้าสางจนถึงฟ้ามืดความรู้สึกปรารถนาและแรงกระตุ้นที่อยากระบายกับเ
