่ไม่มีทีท่าจะหยุดอยู่อย่างเงียบๆไร้การเปล่งเสียงออกมาจนถึงตอนสุดท้าย ฉับพลันพลังแรงที่ไม่สามารถควบคุมได้ คิดไม่ถึงว่าทั้งสองคนนี้จะทำให้โต๊ะที่อยู่ด้านหน้าพลิกควํ่าลงคนหนึ่งเก็บงำซ่อนไว้อย่างมิดชิด คนหนึ่งโมโหจนจะระเบิดออกมาเฉิยเสียนหัวเราะแล้วมองซูเจ๋อ หางตาแดงกํ่า กัดฟันกรอดกล่าวว่า “เป็นข้าที่คิดไม่ถึง คิดไม่ถึงว่าท่านอ๋องรุ่ยจะไร้เหตุผลเยี่ยงนี้”ซูเจ๋อกล่าวว่า “วันนี้เพิ่งจะมาทำให้ท่านพบเจอได้ ข้าก็เสียใจอย่างมาก””เฉินเสียนกล่าวว่า “ทุกคนมองอยู่ อย่างไร ท่านจะจับข้าไม่ปล่อยถึงเมื่อไหร่?”ในดวงตาของเธอดื้อรั้น ยั่วยุซูเจ๋อโดยการกระตุกริมฝีปากแดงฉํ่าแล้วหัวเราะ กล่าวว่า “หรือว่าต้องการให้ข้าเรียกท่านอ๋องรุ่ยว่าน้าจริงๆ ท่านอ๋องถึงจะยอมวางมือยุติเรื่องราวใช่หรือไม่? ”599
ซูเจ๋อหรี่ตามอง แววตาอึมครึมมองเธอ ไม่รู้เป็นแสงไฟสาดสะท้อนหรือว่าภายใต้แววตาของเขานั้นมีเปลวไฟปะทุขึ้นมา ราวกับว่าช่วงเวลาถัดไปก็จะแผดเผาลุกโชนขึ้นมา นำเธอกลืนกินเข้าไปซูเจ๋อกล่าวเสียงทุ้มตํ่าแหบพร่าว่า “ท่านกล้าเรียกก็ลองดู”เฉินเสียนยิ้มเยาะเย้ย กล่าวว่า “นี่ ข้าทำไมจะไม่กล้า ท่านอ๋องรุ่ยคิดว่าข้ากลัวท่านหรือ ”เธอจ้องมองแววตาของเขา เธอรวบรวมกำลังแสนยานุภาพทั้งหมดของตนเองขึ้นมา ไม่อยากให้เขาเห็นตนเองอ่อนแอแม้แต่น้อยอีกแล้ว เธอเผยอริมฝีปากเล็กน้อย ยิ้มแล้วกล่าวว่า “น้า.…….”แต่ทว่า พูดออกมาได้แค่คำเดียว ท้องพระโรงก็
