ัวของท่านแม่เอง และโปรดอย่าประเมินท่านแม่ของ577
กระหม่อมตํ่าเกินไป ไม่เช่นนั้นกระหม่อมจะยุ่งเกี่ยวกับฝ่าบาท ฝ่าบาทไม่มีความเคารพในตัวเด็ก งั้นก็อย่าหวังว่าเด็กจะเคารพในตัวฝ่าบาท”จักรพรรดิเป่ยเซี่ยตรัส “ข้าดูถูกท่านแม่ของเจ้าหรือ เป็นเพราะท่านแม่ของเจ้าพาชายรูปงามเหล่านั้นมาต่างหาก ก็ไม่แปลกที่คนอื่นจะดูถูกท่านแม่ของเจ้า”“สนมเหล่านั้นกระหม่อมเป็นคนช่วยท่านแม่หามาเอง ไม่เคยเจอหน้ากันท่านแม่ไม่รู้จักพวกเขาด้วยซํ้า”จักรพรรดิเป่ยเซี่ยประหลาดใจมาก และตระหนักถึงความตั้งใจของซูเซี่ยนที่จะทำเช่นนี้ แต่พระองค์ก็ยังไม่ค่อยมั่นใจนักและกล่าวว่า “ต่อให้สนมเหล่านั้นเป็นเรื่องโกหก แต่องคชายหกแห่งเย่เหลียงคงไม่ใช่เรื่องโกหกใช่ไหม เขาเป็นสนมในวังหลังของท่านแม่ของเจ้าจริง ๆ”ซูเซี่ยนกล่าว “ท่านแม่ของกระหม่อมและเขาไม่มีความสัมพันธ์ใด ๆ กัน ไม่ว่าตอนอยู่ข้างนอกจะต้องเสแสร้งมากมายเพียงใด แต่ในใจของท่านแม่ก็มีเพียงท่านพ่อเพียงคนเดียว กระหม่อมจะไม่ยอมให้ฝ่าบาทดูถูกท่านแม่ของกระหม่อม”จักรพรรดิเป่ยเซี่ยนิ่งเงียบในฐานะจักรพรรดิ เขาสามารถปกป้องเฉพาะสิ่งที่เขารักเท่านั้น รักคนคนเดียวไปตลอดชีวิต และละเลยผู้อ่อนแอสามพันคนได้หรือไม่?เฉินเสียนยังเด็กมาก และเธออาจต้องประสบกับความสิ้นหวังของจักรพรรดิมากมายในอนาคต แต่เธอยังคงไม่ยอมแพ้ ยึดมั่นต่อความรักในใจ ซึ่งทำให้จักรพรรดิเป่ยเซี่ยประหลาดใจในตอนแรก องค์ชายหกแห่งเย่เ
