หลียงได้รับอนุญาตให้เข้าไปในวัง อาจจะเป็นเพราะเรื่องผลประโยชน์ แต่ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เธอไม่เคยมีความสัมพันธ์ที่572
ใกล้ชิดกับผู้ชายคนไหนมากเกินไป และเธอจะไม่มีวันชดเชยความว่างเปล่าและความเหงาของเธอไม่ต้องพูดถึงจักรพรรดิ แม้แต่คนธรรมดาก็แทบจะไม่สามารถยึดติดได้เท่าเธอขนาดนี้และก็ไม่น่าแปลกใจที่ผู้หญิงอย่างเธอเท่านั้นที่สามารถสอนเสี่ยวอาเซี่ยนให้เป็นอิสระและมีเหตุผลในท้ายที่สุด จักรพรรดิเป่ยเซียก็ถอนหายใจเล็กน้อยและตรัสว่า “เจ้าหนูน้อยคิดจริงจังไปได้ เอาล่ะ เอาล่ะ ต่อไปข้าไม่ดูถูกท่านแม่ของเจ้าก็ได้”หลังจากที่เหล่าชายรูปงามย้ายออกไปจากราชนิเวศน์ เย่ซวิ่นก็อาศัยอยู่คนเดียวในเรือนอันกว้างขวาง วันนี้ทั้งวันก็รู้สึกเบื่อหน่ายภายในเรือนไม่เพียงแต่มีองครักษ์วังหลวงของเฉินเสียนที่คอยดูแลความปลอดภัยของเขาเท่านั้น ยังมีคนของซูเจ๋อที่คอยเฝ้าสังเกตเขา หากเขาคิดจะไปรบกวนเฉินเสียนอีก ก็คงไม่ง่ายอีกต่อไปอดหลับอดนอนมาหลายวันก่อนหน้านี้จนชินแล้ว เมื่อคืนหลังจากที่กลับมาเย่ซวิ่นก็มีอาการนอนไม่หลับเกือบตลอดคืนและชดเชยด้วยการนอนระหว่างวันเดิมทีคิดว่าหลังจากที่ซูเจ๋อเรียกตัวชายคนที่แขนเคล็ดไปสอบปากคำ ได้รู้ว่าเฉินเสียนและเย่ซวิ่นมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกันในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เขาจะเริ่มทำตัวออกห่างจากเฉินเสียน เพราะไม่มีผู้ชายคนไหนอยากให้ผู้หญิงกลายเป็นชู้กับผู้ชายคนอื่นแต่สิ่งที่ทำให้เย่ซวิ่นรู้สึ
