มเอมแก่เธอ ถึงแม้ว่าเวลาจะผ่านไปเนิ่นนาน แต่545
ระหว่างเธอและเขากลับไม่มีความรู้สึกของคนแปลกหน้าเลย เธอและเขายังคงคุ้นเคยและสนิทสนมกันจนพลอยทำให้เธอลุ่มหลงไปเสียด้วยซํ้าหากไม่ใช่เพราะเย่ซวิ่นหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูด เธอเกือบจะลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท เมื่อได้ยินอีกครั้งก็ยังรู้สึกแทงใจดำเหมือนเดิมเฉินเสียนนึกถึงเรื่องบางเรื่องขึ้นมา เหมือนว่าเธอจะลืมเรื่องสำคัญบางเรื่องไป จู่ๆ ในใจก็รู้สึกเจ็บแปล๊บขึ้นมาราวกับว่ากำลังถูกเข็มทิ่มแทงก็ไม่ปานถึงแม้ว่าจะเจ็บปวด แต่มันเหมือนเป็นการเรียกสติของเฉินเสียนคืนมา เธออยากจะเถียงแทนซูเจ๋อบ้างแต่ก็ไม่รู้ว่าเธอควรจะเถียงอะไรยังไง เธอเหมือนจะจำได้เลือนราง แต่ไม่ว่าจะนึกยังไงก็นึกไม่ออกเย่ซวิ่นเห็นเธอเงียบไม่พูดอะไร เขาจึงฉีกยิ้มพร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ไม่เพียงเท่านั้นนะ ได้ยินมาว่าเขามีความชอบอย่างอื่นอีกด้วย เขาไม่ใช่ซูเจ๋อคนเดิมที่อยู่หรือตายแทนท่านอีกต่อไปแล้ว”เฉินเสียนสติหลุดไปชั่วขณะ เธอไม่เข้าใจความหมายของคำพูดเย่ซวิ่น และเวลานี้เอง ชายที่มีรูปร่างคล้ายกับซูเจ๋อคนนั้น เมื่อได้รับสัญญาณจากเย่ซวิ่นแล้วก็ค่อยๆ ก้าวเข้ามาข้างหน้า คำนับลงแทบเท้าเฉินเสียนเย่ซวิ่นค่อยๆ ฝ่าแนวป้องกันของเฉินเสียนอย่างใจเย็น เขารู้ดีว่ายิ่งเขาแสดงความก้าวร้าวมากขึ้นเท่าไหร่ ผู้หญิงคนนี้ก็จะยิ่งระวังตัวเพิ่มมากขึ้นเท่านั้นเธอไม่ใช่คนที่จะถูกจัดการง่ายๆ ได้ดังนั้น เขาจึงเลือ
