ารกับซูเจ๋อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งดวงตาของเขาซึ่งเพรียวบางและชัดเจนซูเซี่ยนมองไปที่จักรพรรดิเป่ยเซี่ยอย่างเย็นชา ดวงตาของเขาไม่ได้ไร้เดียงสาและน่ารักเหมือนเด็ก ๆจักรพรรดิเป่ยเซี่ยโบกมือให้เขาและตรัสด้วยรอยยิ้มว่า “อาเซี่ยนตัวน้อย มาให้ปู่ดูหน่อยเร็ว”ซูเซี่ยนขมวดคิ้วและกล่าวว่า “เกรงว่าฝ่าบาทจะจำคนผิด กระหม่อมไม่มีพ่อจะมีปู่ได้อย่างไร กระหม่อมไม่ได้ชื่ออาเซี่ยน กระหม่อมแซ่เฉิน ชื่ออิ้น เป็นองค์รัชทายาทแห่งต้าฉู่”
443
