พูดจริงหรือ?”ซูเซี่ยนกล่าวอย่างจริงจัง “ท่านแม่คิดว่าข้ากำลังพูดเล่นงั้นหรือ?”เขาจะปล่อยให้คนอื่นรังแกแม่ของเขาได้อย่างไร แม้แต่ท่านพ่อของเขาก็ทำไม่ได้ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาที่ไม่มีซูเจ๋อ สองคนแม่และลูกชายผ่านกันได้อย่างไรซูเซี่ยนรู้ดีกว่าใคร ๆถ้าสุดท้ายท่านพ่อไม่กลับมา เขาก็จะไม่มีวันบังคับเหมือนกับท่านแม่ของเขาแต่จะไม่มีวันปล่อยให้ท่านแม่อยู่อย่างเดียวดายเพื่อท่านพ่อตลอดชีวิตไม่มีใครรักท่านแม่ งั้นก็เป็นหน้าที่ของเขาที่จะรักและดูแลท่านแม่ซูเซี่ยนเชื่อว่าถ้าท่านพ่อของเขาต้องการกลับมา เขาจะต้องกลับมาแน่นอนในท้ายที่สุด เฉินเสียนยิ้มออกมาและกล่าวว่า “พอเถอะ แม่ไปตามเขามาแล้วครั้งหนึ่ง โอกาสครั้งนี้มอบให้กับเจ้า ครั้งนี้เจ้าว่าอย่างไรก็ว่าอย่างนั้น”เรือเข้ามาเทียบยังชายฝั่ง เฉินเสียนปัดมุมเสื้อผ้าของเธอ และนำกลุ่มชายรูปงามและนำเหล่าองครักษ์คุ้มกันลงมาจากเรือในขณะนั้นจักรพรรดิเป่ยเซี่ยกำลังรออยู่บนฝั่งพร้อมกับเหล่าขุนนางของเป่ยเซี่ยจำนวนหนึ่ง คาดว่าจักรพรรดิเป่ยเซี่ยคงไม่ได้คาดหวังว่าจะมีผู้คนมากมายติดตามเธอ และทุกคนก็หล่อเหลาและสง่างามแต่ความสนใจทั้งหมดของจักรพรรดิเป่ยเซี่ยอยู่ที่เจ้าเกี๊ยวน้อยที่เฉินเสียนจูงมือออกมา442
เมื่อเห็นรูปร่างหน้าตาของซูเซี่ยน จักรพรรดิเป่ยเซี่ยก็โล่งใจและถอนหายใจทันที ช่างเหมือนกับในภาพวาดจริง ๆ เขาเกิดมามีรูปร่างผอมเพรียว ผิวขาวและงดงามมาก เหมือนกันทุกประก
