ตัวเย็นลงอีก… ตอนนี้อาการของเขาคงที่แล้ว พระองค์ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถิด แล้วค่อยกลับมามอบความอบอุ่นให้เขา”เฉินเสียนกุมมือซูเจ๋อขึ้นมาแนบไว้กับใบหน้าของตนเอง เอ่ยเบาๆ ว่า “ข้าไม่ไป จากไปคราวนี้ข้าคงไม่ได้เจอเขาอีกแล้ว ขอให้ข้าได้อยู่นานกว่านี้อีกสักหน่อยเถิด”หมอผีได้ยินคำมั่นสัญญาที่เธอให้ไว้กับจักรพรรดิเป่ยเซี่ย เมื่อเห็นท่าทางเช่นนี้ของเฉินเสียน เขาจึงทำได้เพียงลอบถอนหายใจจักรพรรดิเป่ยเซี่ยยังทรงเฝ้าอยู่ที่ด้านนอกและไม่ได้บรรทมเลยตลอดทั้งคืนในเวลานี้พระองค์จึงประทับนั่งเอามือเท้าขมับและงีบหลับไปครู่หนึ่งทันทีที่หมอผีออกมา จักรพรรดิเป่ยเซี่ยก็ตื่นบรรทมและบีบสันพระนาสิกจากนั้นจึงลุกขึ้นตรัสถามว่า “อาการเป็นอย่างไรบ้าง”หมอผีทูลว่า “ตอนนี้อาการยังคงที่ แต่หลังจากนี้จะเป็นอะไรอีกหรือไม่กระหม่อมเองก็ยังบอกไม่ได้ ยังต้องติดตามดูอาการอีกสักสองชั่วยามพ่ะย่ะค่ะ”จักรพรรดิเป่ยเซี่ยตรัสถามอย่างเย็นชาว่า “แล้วนางล่ะ”หมอผีรู้ว่าพระองค์ถามถึงเฉินเสียน เขาจึงตอบไปว่า “ตอนนี้ยังอยู่ข้างในพ่ะย่ะค่ะ ทางที่ดีฝ่าบาทควรปล่อยให้พระนางอยู่ที่นี่ต่อ อีกสักพักหากเกิดอะไรขึ้นอีกกระหม่อมยังจำเป็นต้องให้พระนางคอยช่วยพ่ะย่ะค่ะ”
365
